Այսօր Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին ուրախությամբ նշում է Սուրբ Աստվածածնի ծնունդը՝ այն սուրբ իրադարձությունը, որով մարդկության պատմության մեջ բացվում է Աստծո փրկագործության մի նոր էջ։
Ախթալայի և հարակից գյուղերի հոգևոր հովիվ Տեր Հեթում քահանա Թարվերդյանը նշում է՝ Մարիամի ծնունդը պարզապես մի սուրբ մարդու ծնունդ չէ․ նրա միջոցով Աստված պատրաստում էր այն մարդկային բնությունը, որ պիտի իր մեջ ընդուներ Բանն Աստծուն՝ Հիսուս Քրիստոսին։
«Մարիամի կյանքը մեզ հիշեցնում է, որ Աստված հաճախ Իր մեծ գործերը սկսում է լռության մեջ՝ այնտեղ, որտեղ մարդկային աչքը դեռ ոչինչ մեծ չի տեսնում։ Մանուկ Մարիամը դեռ չի գիտակցում իր առջև դրված առաքելության ողջ խորությունը, սակայն նրա կյանքը դառնում է Աստծո կամքին ամբողջությամբ հանձնված մարդու խորհրդանիշը։
Այսօրվա Ավետարանը՝ Մարկոս 8․10-21-ը, մեզ տանում է դեպի մի կարևոր հարց․ ինչո՞ւ ենք մենք տեսնում, բայց երբեմն չենք հասկանում։ Քրիստոս խոսում է աշակերտների հետ և զգուշացնում նրանց փարիսեցիների խմորից, սակայն նրանք դեռևս դժվարանում են ըմբռնել Նրա խոսքի խորությունը։ Տերը նրանց ասում է․ «Աչքեր ունիք եւ չէք տեսներ, ականջներ ունիք եւ չէք լսեր»։
Այս խոսքերը միայն առաքյալներին ուղղված հարց չեն։ Դրանք նաև մեր հոգևոր կյանքի հայելին են։
Մենք կարող ենք ունենալ աչքեր, բայց չտեսնել Աստծո ներկայությունը։ Կարող ենք ունենալ ականջներ, բայց չլսել այն ձայնը, որ լռության մեջ խոսում է մեր սրտին։ Կարող ենք ամեն օր տեսնել հրաշքները, բայց սովորական համարել դրանք։
Սուրբ Աստվածածնի ծնունդը մեզ սովորեցնում է հակառակը՝ տեսնել Աստծո գործը այնտեղ, որտեղ դեռ միայն սկիզբն է երևում։ Մարիամի մեջ աշխարհը կարող էր տեսնել մի փոքրիկ երեխայի, իսկ Աստված տեսնում էր այն սրբությունը, որի միջոցով պիտի աշխարհ գար Փրկիչը։
Հավատքը հենց սա է՝ տեսնել ոչ միայն այն, ինչ կա, այլև այն, ինչ Աստված կարող է ստեղծել մեր կյանքի մեջ։
Թող Սուրբ Աստվածածնի բարեխոսությամբ մեր աչքերը բացվեն՝ տեսնելու Աստծո ներկայությունը, մեր ականջները՝ լսելու Նրա խոսքը, և մեր սրտերը՝ ընդունելու Նրա կամքը։ Եվ թող մեր կյանքը նույնպես դառնա այնպիսի «սրբավայր», որտեղ Աստծո շնորհը կարող է բնակվել և պտուղ տալ։
Սուրբ Աստվածածին, բարեխոսի՛ր մեզ համար, որպեսզի կարողանանք տեսնել Աստծո լույսը, լսել Նրա ձայնը և մեր կյանքով պատասխանել Նրա սիրուն։ Ամեն»,- գրել է Տեր Հեթումը։
