«Բանակը միայն զենք կրող մարդկանց միավորում չէ։ Բանակը նախ և առաջ կամքի, զոհաբերության և պատասխանատվության մարմնավորումն է։ Այն ծնվել է ոչ թե պարզապես քաղաքական անհրաժեշտությունից, այլ պատմական ու հոգևոր ճակատագրից․ երբ ազգը գիտակցեց, որ իր գոյությունն արժե պաշտպանել ոչ միայն խոսքով, այլ նաև կյանքով»,- գրել է Գուգարաց թեմի Ախթալայի և հարակից գյուղերի հոգևոր հովիվ Տեր Հեթում քահանա Թարվերդյանը՝ շնորհավորելով Հայոց բանակի կազմավորման 34-րդ տարեդարձը։
Տեր Հեթումը գրել է. «Քրիստոնեական ըմբռնմամբ՝ զինվորը ոչ թե մահ սիրող է, այլ կյանքի պահապան։ Նա կանգնած է սահմանին, որպեսզի ներսում կյանքը շարունակվի․ երեխաները ծնվեն, եկեղեցիները աղոթեն, ժողովուրդը ապրի։ Նրա ծառայությունը հիշեցնում է Ավետարանի այն խոսքը, թե «մեծագույն սերը սա է, որ մեկը իր կյանքը դնի իր բարեկամների համար» (Հովհ. 15:13)։
Հայոց բանակի պատմությունը գրված է ոչ միայն հաղթանակներով ու ցավերով, այլ նաև աղոթքով։ Այն կառուցվել է մայրերի արցունքներով, զինվորի հավատով և ժողովրդի հույսով։ Այդ պատճառով բանակը մեզ համար պարզապես պետական կառույց չէ, այլ ազգային խղճի մի հատված։
Այս օրը նաև խորը խորհելու օր է․
ինչպիսի՞ բանակ ենք ուզում ունենալ՝ միայն ուժեղ, թե նաև արդար, միայն մարտունակ, թե նաև բարոյական,
միայն պաշտպանող սահմանը, թե նաև պահապան մարդկային արժանապատվության։
Թող Հայոց բանակը լինի ոչ միայն զենքի ուժով հզոր, այլ հոգու ուժով անսասան։ Թող մեր զինվորների սրտերում երբեք չմարի հավատը, որ իրենց ծառայությունը սրբագործված է սիրով դեպի հայրենիքը և պատասխանատվությամբ դեպի ապագա սերունդները։
Խոնարհվում ենք մեր նահատակ հերոսների հիշատակի առաջ և աղոթում ապրող զինվորների համար, որպեսզի Տերը պահի նրանց խաղաղությամբ, իմաստությամբ և արդարությամբ։
Թող Աստված պահապան լինի Հայոց բանակին և ամբողջ մեր ժողովրդին։
Շնորհավոր Հայոց բանակի կազմավորման 34-ամյակը»։
