Տնտեսագետ Հրայր Կամենդատյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Հայաստանում գործում է դեղերի թանկացման մաֆիա։ Ահա համեմատական աղյուսակը, որը ցույց է տալիս իրավիճակի լրջությունը։ Տվյալները հիմնված են շուկայական միջինացված դիտարկումների վրա, որոնք հաճախ հնչեցվում են հանրային վերլուծություններում և սպառողների բողոքներում։
Դեղերի գների համեմատություն. Հայաստան vs Վրաստան
Հակաուռուցքային Թիրախային թերապիա (օր.՝ Տրաստուզումաբ) 2.5 — 3 անգամ թանկ։ Սիրտ-անոթային՝ Պլավիքս (Կլոպիդոգրել) 2 անգամ թանկ։
Շաքարային դիաբետ՝ Ժամանակակից ինսուլիններ / Յանուվիա/ 1.8 — 2.2 անգամ թանկ։
Ճնշման դեղեր՝ Էքսֆորժ Կոնկոր 1.5 — 2 անգամ թանկ։
Ինչո՞ւ է սա «տնտեսական ցեղասպանություն» կենսաթոշակառուի համար․
Եթե դիտարկենք մեր կողմից առաջ քաշվող կենսաթոշակների 50% բարձրացման թեզը, ապա պատկերը հետևյալն է.
* Գնողունակության կորուստ: Նույնիսկ եթե թոշակը դառնա 80,000 դրամ, դրա կեսից ավելին քրոնիկ հիվանդություններ ունեցող տարեցը թողնում է դեղատանը։
* ԱԱՀ-ի գործոնը: Հայաստանը եզակի երկրներից է, որտեղ կյանքի համար կարևոր դեղերը հարկվում են 20% ԱԱՀ-ով։ Սա նշանակում է, որ պետությունը թոշակառուին տված փողի մի մասը հետ է վերցնում հենց դեղատան դրամարկղի մոտ։
* Լոգիստիկ պարադոքս: Դեղերը Հայաստան են հասնում հիմնականում Վրաստանի տարածքով, սակայն այստեղ դառնում են ավելի թանկ, ինչը հուշում է ներքին շուկայում գործող «կարտելային» պայմանավորվածությունների մասին։
Հնարավոր լուծումներ ձեր ծրագրերի համար.
* ԱԱՀ-ի վերացում առաջին անհրաժեշտության դեղերի համար։
* Ռեֆերենտային գների խիստ կիրառում (գինը չի կարող ավելի բարձր լինել, քան հարևան երկրներում)։
* Պետական կենտրոնացված գնումների ընդլայնում, որպեսզի թոշակառուն ստիպված չլինի դեղը գնել մասնավոր դեղատնից»։
