Այսօր՝ նոյեմբերի 2-ին, Ազգային Ժողովում մեկնարկած 2027թ․ պետական բյուջեի վերաբերյալ քննարկումների ընթացքում Նիկոլ Փաշինյանն ասաց․
«Առաջիկա մեր ամենակարևոր անելիքը, մեր գլխավոր նպատակներից մեկի՝ Ադրբեջանի հետ խաղաղության համաձայնագրի ստորագրման և վավերացման իրագործումն է։
Այս թեմայով, իհարկե, նախկինում էլ ենք խոսել, բայց վերջին շրջանում, երբ ակտիվացան քննարկումները, մասնավորապես՝ Հայաստանի Հանրապետությունում նոր Սահմանադրություն ընդունելու թեմայի առնչությամբ, ընդդիմության ներկայացուցիչները որոշակի հարցադրումներ արեցին։ Դրանք քննարկելով՝ մենք հանգեցինք այն եզրակացության, որ անկախ նրանից, թե տվյալ դեպքում որքանով են պատճառահետևանքային կապերն ուղիղ և հիմնավորված, այնուամենայնիվ, այդ հարցադրումները լեգիտիմ են և պետք է ստանան կոնկրետ պատասխաններ։
Մասնավորապես, խոսքը հետևյալ հարցադրման մասին է, որին անդրադառնալու առիթ ունեցանք Ազգային ժողով-Կառավարություն վերջին հարցուպատասխանի ընթացքում։ Այդ թեմայի մասին, իհարկե, խոսել եմ լիագումար նիստում, հիմա մանրամասներին չեմ անդրադառնա։
Խնդիրը հետևյալն է. երբ Հայաստանի Հանրապետությունն ընդունի նոր Սահմանադրություն, և երբ Ադրբեջանի հետ խաղաղության համաձայնագիր ստորագրվի, արդյո՞ք դա նշանակում է, որ Ադրբեջանի հետ խաղաղության համաձայնագիր կստորագրվի, և արդյո՞ք ստորագրված խաղաղության համաձայնագիրը նշանակում է, որ տեղի է ունենալու համապարփակ խաղաղություն։ Արդյո՞ք դա նշանակում է, որ Հայաստանի և Ադրբեջանի հարաբերություններում այլևս կոնֆլիկտային օրակարգեր չեն լինելու։ Համենայնդեպս, մենք այսպես ենք ընկալել այն հարցը, որն ընդդիմության ներկայացուցիչները բարձրացնում են։ Եթե նրանք այդպես չեն ձևակերպել կամ ինչ-որ բան խմբագրելու անհրաժեշտություն են տեսնում, մենք այս հարցը շատ կարևոր և լեգիտիմ ենք համարում։ Առաջիկայում մեր ջանքերն ուղղված են լինելու հենց այս հարցերի պատասխանները ստանալուն։
Մեր խոսույթը և քաղաքական դիրքորոշումը միշտ եղել են հետևյալը՝ մենք մեր ներքին օրակարգերն արտաքին պերիմետրում և դրանից դուրս չենք քննարկում։ Բայց, առերեսվելով Հայաստանում շարունակաբար բարձրացվող և ընդգծվող հարցերին, սա թերևս այն թեմաներից է, որով մենք պետք է ակտիվորեն զբաղվենք և ունենանք շատ կոնկրետ հարցերի պատասխաններ։
Ես կարծում եմ, որ իրավիճակն այս պարագայում դառնում է խիստ ակնհայտ և չափազանց պարզ։ Թույլ տվեք կիսվել իմ մարտավարական պատկերացմամբ։
Եթե Հայաստանի Հանրապետության կառավարող մեծամասնությունը, իհարկե, աշխատանքի արդյունքում, այս բարձրացված հարցին հստակ դրական պատասխան տա և համոզիչ պատասխաններ տա նաև դրանից բխող հարցերին, որովհետև ակնհայտ է, որ այդ հարցին պատասխան հնչելուց հետո այլևս նոր հարցեր չեն հնչելու։ Ենթադրվում է, որ կլինեն նոր հարցեր, և այդ նոր հարցերի պատասխանները նույնպես էական կլինեն։ Թույլ տվեք արտահայտել իմ համոզմունքը, որ եթե մենք այսպիսի դրական պատասխանների պայմաններում գնանք նոր Սահմանադրության ընդունման գործընթացով, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիների ճնշող մեծամասնությունը կգա ընտրական տեղամասեր և հանրաքվեի ընթացքում կողմ կքվեարկի նոր Սահմանադրությանը։
Եվ, ընդհակառակը, ուզում եմ նաև ընդգծել հետևյալը. եթե մենք այս հարցերին և դրանցից բխող հարցերին ունենանք հստակ դրական պատասխաններ, և պարզվի, որ խորհրդարանը, մասնավորապես՝ խորհրդարանական ընդդիմությունը, իր դիրքորոշմամբ կասեցնում է նոր Սահմանադրության ընդունման հետագա գործընթացը և դեմ է արտահայտվում դրան, դա կնշանակի, որ ընդդիմությունը դեմ է արտահայտվում Ադրբեջանի հետ վերջնական և համապարփակ խաղաղությանը։
Բայց ուզում եմ կիսել նաև իմ պատկերացումն այն մասին, թե այդ դեպքում ինչպես պետք է գործի Հայաստանի Հանրապետությունում կառավարող մեծամասնությունը։
Իմ պատկերացումն այն է, որ այդ պարագայում միանշանակորեն հանրային ճնշում է գեներացվելու ընդդիմության նկատմամբ, և ես կարծում եմ, որ Հայաստանի Հանրապետությունում կառավարող մեծամասնությունը պետք է առաջնորդի այդ ճնշումը, եթե, իհարկե, նման հանրային տրամադրություն լինի։ Իսկ հանրային տրամադրությունը, միանշանակ համոզված եմ, կախված է լինելու այն պատասխաններից, որոնք մենք կտանք արդեն իսկ նշված և հիշատակված հարցերին։
Այնպես որ, պետք է միանշանակ և ուղիղ ասեմ՝ Ազգային ժողովում վերջին հարցուպատասխանից հետո նոր Սահմանադրության ընդունման գործընթացի հետ կապված իմ վստահությունն ու լավատեսությունը շարունակաբար աճում են։ Եվ թույլ տվեք ասել, որ սա մի գործընթաց է, որը միանշանակ և աներկբա պսակվելու է կոնկրետ արդյունքով, և այդ արդյունքը, իհարկե, բխելու է Հայաստանի Հանրապետության և ժողովրդի շահերից։
Ուզում եմ նաև ասել, որ առաջիկայում, ինչպես արդեն նշել եմ, մինչև տարվա վերջ, սակայն մեծ հավանականությամբ՝ նոյեմբերին, կհրապարակենք նոր Սահմանադրության նախագիծը։ Միաժամանակ ուզում եմ արձանագրել նաև նոր Սահմանադրության նախագծի կարգավիճակը։ Քանի որ մենք համապատասխան կետ ունենք ինչպես մեր նախընտրական, այնպես էլ Կառավարության ծրագրում, այսինքն՝ դա հստակ արձանագրված է երկու փաստաթղթերում, իմ հանձնարարությամբ Արդարադատության նախարարությունը պատրաստել է նախագիծ, և հրապարակման պահին այդ նախագիծն ունենալու է հենց այդ կարգավիճակը՝ նոր Սահմանադրության նախագիծ, որը պատրաստվել է Արդարադատության նախարարության կողմից՝ վարչապետի հանձնարարությամբ։
Այսինքն՝ այդ պահից կսկսվեն հանրային քննարկումները, կընդունվեն և կքննարկվեն առաջարկները։ Դա, իհարկե, կտևի այնքան ժամանակ, մինչև մենք համոզվենք, որ նոր Սահմանադրության նախագիծը բավարար չափով քննարկվել է հանրության շրջանում։ Դրանից հետո արդեն, ինչպես ասացի, իմ նշած տրամաբանությամբ կկազմակերպենք նոր Սահմանադրության նախագծի հետագա քննարկումը։
Այսինքն՝ մինչև որոշակի փուլ ամեն ինչ շատ կանխատեսելի է. մենք նախագիծը կլրամշակենք, կմշակենք, Կառավարությունը կընդունի այն և սահմանված կարգով կուղարկի Ազգային ժողով։ Ազգային ժողովում կսկսվեն քննարկումները, իսկ հետագա իրադարձությունները, իհարկե, կախված կլինեն այդ քննարկումներից։
Բայց ուզում եմ նաև ասել, որ, իհարկե, հասկանում և արձանագրում եմ՝ Ազգային ժողովում քննարկումների պահին իմ նշած հարցերի առնվազն մեծ մասի պատասխանները Կառավարությունը պետք է ունենա։ Նկատի ունեմ, որ խորհրդարանական քննարկումները պետք է որոշակիորեն համադրվեն այս տրամաբանության հետ։ Եվ մենք առաջիկայում, ինչպես ասացի, շատ ակտիվ կաշխատենք այս ուղղությամբ»։
Մանրամասն՝ տեսանյութում։
