Ի դեպ, մեկ շաբաթից ավել է՝ էկոնոմիկայի նախարար Գևորգ Պապոյանը «լավ» լուր է հայտնում հանրությանը՝ Ադրբեջանը թույլատրել է իր տարածքով Ղազախստանից ցորեն գա Հայաստան։ Եկավ։ Պարզվեց 4-րդ կարգի ցորեն է, որը կարող է օգտագործվել միայն որպես անասնակեր։ Դե ինչպես փոխնախարարն է ասում․ «Ցորենը ցորեն չի՞, կենդանին, որ ուտում է, հետո մեզ ինչ-որ բան չի՞ տալիս»։
Ցորենը ցորեն է, կենդանին՝ կենդանի, մարդը՝ մարդ։ Իշխանությունն էլ պետք է իշխանություն լինի և հոգ տանի ժողովրդի մասին։ Այնինչ այս իշխանությունը կարծես թե ճիշտ հակառակն է անում։
Մինչ ցորենի տեղ հասնելը ամեն օր գովազդ անող Պապոյանին ժողովուրդը երկու հարց էր տալիս՝ արդյո՞ք ցորենի նոր խմբաքանակը կազդի ալյուրի գնի վրա, և արդյո՞ք վստահ են, որ այդ ցորենը թունավոր չի լինի։ Պապոյանը վստահեցնում էր՝ գնի վրա այլ հանգամանքներ էլ են ազդում, և նա պատրաստ է առաջինը փորձել այդ ցորենի հացը։
Այո, այլ հանգամանքներ էլ են ազդում գնի վրա։ Քանի որ այն, ինչ նրանք փորձում են ժողովրդին հրամցնել որպես ապաշրջափակում, իրականում ապաշրջափակում չէ։ Ցորենը Ղազախստանից հասնում է Ադրբեջան, Ադրբեջանից՝ Վրաստան, Վրաստանից՝ Հայաստան։
Պապոյանն չէր նշում, ըստ երևույթին՝ չգիտեր էլ, որ եկող ցորենը ալյուրի համար չէ։ Դե իսկ 4-րդ կարգի ցորենից հացի փորձարկման ընտրությունը թող մնա Պապոյանի վրա։ Սակայն փաստացի ստացվում է՝ ցորեն են բերում, հպարտանում դրանով, բայց անգամ նրանք չգիտեն՝ ինչ ցորեն են բերում և ինչ ճանապարհով, ժողովրդին էլ թողնում են այսպես ասած «լավ լուրերի» հույսին։
