Ի դեպ, Հայաստանի Հանրապետության քննչական կոմիտեն հերթական անգամ հրապարակել է 44-օրյա պատերազմի զոհերի թիվը՝ հաղորդագրության վերջում հավելելով․

«Հորդորում ենք զերծ մնալ զոհերի թվի վերաբերյալ որևէ շահարկումից և հիմք ընդունել միայն Քննչական կոմիտեի կողմից հրապարակված պաշտոնական տվյալները»։

Նախ՝ հենց պաշտոնական աղբյուրներն են այս տարիների ընթացքում տարբեր թվեր հրապարակել։ Հետևաբար այս անգամ հրապարակված թիվը ևս դժվար է անվերապահորեն վստահելի համարել, քանի դեռ ամբողջությամբ չեն հրապարակվել զոհերի անունները։

Բայց այստեղ մեկ այլ հարց էլ կա։ Կարծում ենք՝ ոչ ոք չի մոռացել, թե 44-օրյա պատերազմի օրերին ինչպես էին մեզ հորդորում վստահել միայն պաշտոնական աղբյուրներին։

Մենք էլ վստահում էինք ու ամեն օր լսում՝ «Հաղթելու ենք», «տակտիկական նահանջ է», «նոր դիրքեր ու տարածքներ ենք վերադարձրել», «Գյոռբագյոռ» օպերացիա և այլն։ Մինչդեռ թշնամին արդեն հասել էր Ստեփանակերտի մատույցներ։

Սա էր պաշտոնական աղբյուրներին վստահելու արդյունքը։

Ու հիմա նույն իշխանությունը կրկին ասում է՝ զոհերի տվյալների հարցում հետևեք պաշտոնական լրահոսին և վստահեք միայն պաշտոնական աղբյուրներին։

Բայց վստահությունը հորդորով չի վերականգնվում։ Հատկապես այն դեպքում, երբ խոսքը պատերազմի, հազարավոր զոհերի և տարիներ շարունակ իրար չհամընկնող պաշտոնական թվերի մասին է։