Քաղաքագետ Գարիկ Քեռյանը գրում է.
«Զելենսկին պետք է հեռանա Ուկրաինայից, բնակություն հաստատի մի երկրում, որը ներգրավված չէ ուկրաինական հակամարտության մեջ և այնտեղ համաներում ստանա, հայտարարել է ամերիկացի ձեռնարկատեր Իլոն Մասկը։
Այսպես է գործարարը մեկնաբանել X սոցիալական ցանցում օգտատերերից մեկի հաղորդագրությունն այն մասին, որ Զելենսկին, ուկրաինական հակամարտության ավարտից հետո, հավանաբար կպարտվի ընտրություններում և կհայտնվի ճաղերի հետևում կոռուպցիոն գործով։ Ինչպես նշել է Մասկը Զելենսկին բռնապետ է, ով հանուն իշխանության «անմեղ ուկրաինացիներին ուղարկում է մսաղաց»։
Կարծում եմ, որ կասկած չկա այլևս, որ սա աշխարհի ամենահին դեմոկրատական պետության՝ ԱՄՆ-ի իշխող վարչակարգի պաշտոնական գնահատականն է ուկրաինական վարչակարգի մասին, որին Հայաստանի փորձանքագետները որակում էին որպես դեմոկրատիայի առաջամարտիկ և հակադեմոկրատական Ռուսաստանի զոհ: Ինչքան հասկանում եմ կոռուպցիան և մսաղացը դեմոկրատիայի հետ կապ չունեն:
Պատմության ողջ ընթացքում իրական դեմոկրատիաների գերնպատակը միշտ էլ եղել է պատերազմների կանխումը բոլոր հնարավոր միջոցներով: Դեմոկրատ առաջնորդը, որպես կանոն միշտ ընտրում է այն ուղին և լուծումը, որը հնարավորություն է տալիս թեկուզ և կորուստներով՝ կանխել պատերազմը, հատկապես այն դեպքում, երբ դրա շահառուն ավելի շատ արտաքին դերակատարներն են: Կարճ ասած այսուհետ Զելենսկին քաղաքականապես լրիվ սպառված է, առանց ԱՄՆ-ի պատերազմի շարունակումը՝ մսաղացի շարունակում է: Եվրոպան չի կարող ֆինանսավորել այս պատերազմը, որովհետև Հունգարիան և Սլովակիան արգելափակում են այս մասին ԵՄ բոլոր որոշումները: Հնարավոր է, որ նրանց միանան ԵՄ անդամ նոր պետություններ»։
