Պատգամավոր Լևոն Քոչարյանի օգնական Արթուր Սուքոյանը գրել է․
«Անցած մի քանի օրերի ընթացքում, ըստ իս, Ազգային ժողովում տեղի ունեցած ամենակարևոր իրադարձությունը հետևյալն էր.
Երբ պատգամավոր Իշխան Սաղաթելյանը ուղիղ հարց ուղղեց՝ պատրաստվո՞ւմ եք Տիգրանաշենը հանձնել Ադրբեջանին, թե՞ ոչ, Ռուբեն Ռուբինյանը չտվեց այն միակ պատասխանը, որը նման իրավիճակում պարտավոր էր հնչել՝ «ոչ»։ Ավելին, իր պատասխանում նա նույնիսկ ին որ տեսական մակարդակում չբացառեց նման հնարավորությունը՝ օգտագործելով «օպտիմալացում» ձևակերպումը։
ՔՊ-ն վաղուց սովորություն ունի հասարակության համար անընդունելի որոշումները փաթեթավորել մեղմ ձևակերպումներով։ Եթե վաղը փորձեն հանձնել Տիգրանաշենը, մեծ հավանականությամբ դա այլևս չեն անվանի «հանձնում»։ Դրա փոխարեն կընտրեն ավելի «քաղաքակիրթ» բառ՝ «օպտիմալացում», ինչպես նախկինում բազմաթիվ միակողմանի զիջումներ ներկայացվել են որպես «խաղաղության օրակարգ», «սահմանազատում», «կարգավորում», իսկ հայրենիքի կորուստը՝ որպես «հայրենիքի ձեռքբերում»։
Քաղաքականության մեջ, երբ իշխանությունը վստահ է, որ որևէ քայլ չի պատրաստվում անել, այդ կասկածը հստակ և անվերապահորեն հերքում է։ Իսկ երբ հրաժարվում է հերքել, բնականաբար առաջանում է հարց՝ ինչո՞ւ։
Եթե այսօր Տիգրանաշենի հանձնումը նույնիսկ իրենց օրակարգում չէ, ապա ինչո՞ւ չհնչեց այդ պարզ և միանշանակ «ոչ»-ը։
Իրենց քաղաքական կյանքն ինձ այլ բան է հուշում, որը նրանք արդեն բազմիցս ապացուցել են՝ եթե Բաքվից նման պահանջ ներկայացվի, ոչ թե կփորձեն մերժել այն, այլ կսկսեն հասարակությանը նախապատրաստել հերթական «օպտիմալացմանը», որպեսզի հետագայում հեզիկ նազիկ կատարեն նոր հրահանգը։ Սակայն ես ավելի հակված եմ այն մտքին, որ Տիգրանաշենի հանձման («օպտիմալացման») շուրջ պայմանավորվածությունը վաղուց արդեն գոյություն ունի»։
