Գեղամ Մանուկյանը գրում է. «Գառնիկ Դանիելյանի հետ այսօր մի քանի ժամ Միքայել, Բագրատ սրբազանների հետ էի, իրենց իսկ խցում։ Դժվարությամբ էի գնում, անհանգիստ էի, ի՞նչ ասեի իրենց հոգեւոր «եղբայրների» ուրացման ֆոնին։ Ասեմ, որ ցավ չունեին, սուտ կլինի։ Բայց ականջս ծակեց նրանց...











