Իրավագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր Գևորգ Դանիելյանը գրում է․
«Մինչ ներկայումս ակամա սահմանափակված ենք ներպետական գայթակղիչ, օրակարգ թելադրող արտասովոր քրեական հետապնդումների քննարկումներով, ցավոք, նվազագույն ուշադրությունից իսպառ դուրս են մղվել գերզգայուն ու հրատապ լուծում պահանջող այնպիսի իրավական գործընթացներ, ինչպիսիք են արցախցիներին պատճառված վնասի, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցուն պատկանող եկեղեցիները, վանքերն ու սրբավայրերը բարբարոսաբար ոչնչացնելու և նույնաբնույթ բազմաթիվ փաստեր։
Նկատենք, որ խոսքը չի վերաբերում այն հնարավոր հայցերին, որոնցից պետությունը կարող է կամավոր հրաժարվել, խոսքը վերաբերում է մասնավոր հատվածին պատճառված վնասին, որպիսի պարագայում հանրային իշխանությունը իրավասու չէ որոշումներ կայացնել, այլ պարտավոր է առնվազն հավուր պատշաճի արձանագրել փաստերը, սահմանված կարգով հաշվարկել պատճառված վնասը և ցուցաբերել այլ նվազագույն իրավական աջակցություն։
Ինչ խոսք, այս ծանր ու պատասխանատու աշխատանքները հնարավոր կլինի կատարել, երբ ձևավորվի առավել նպաստավոր միջավայր, սակայն դա լինելու է տասնապատիկ անգամ դժվար ու մասամբ անհաղթահարելի գործընթաց …»։
