Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի գրառումը․ «Middle East Eye պարբերականը հղում անելով Թուրքիայում ԱՄՆ դեսպան Բարակին, որը նաև Սիրիայի հարցերով ԱՄՆ նախագահի հատուկ բանագնացն է, խոսել է այսպես կոչված «զանգեզուրյան միջանցքի» մասնավոր կառավարման մասին: Ըստ Թուրքիայում ԱՄՆ դեսպանի, Անկարան է ԱՄՆ-ին արել առաջարկ՝ կառավարման վերցնել Հայաստանի տարածքով անցնող ճանապարհը՝ մասնավոր ընկերության միջոցով, ինչին ԱՄՆ համաձայնել է:

Ըստ Բարակի, Երևանը լինելով համաձայն, նշել է, որ նույն ռեժիմը պետք է գործի Նախիջևանով անցնող ճանապարհի նկատմամբ, ինչին Ադրբեջանը չի համաձայնել:

Փաստորեն այն, ինչ ըստ Քարնեգի հիմնադրամի տարածած տեղեկատվության ամերիկյան առաջարկ էր, իրականում եղել է թուրքական առաջարկ, որին ԱՄՆ համաձայնել է, բայց Երևանը դրել է փոխադարձության պայման, ինչը մերժել է Ադրբեջանը:

Սա է «արտապատվիրակման» այն հայտարարության առարկան, որի մասին հուլիսի 10-ին Երևանում խոսել էր փոխարտգործնախարար Սաֆարյանը: Ի դեպ, ես, այդ խոսքին հաջորդած հանրային մեծ աղմուկի ֆոնին ուշադրություն հրավիրեցի հենց ձևակերպմանը, որ արել էր Սաֆարյանը՝ «փոխադարձության սկզբունքի դեպքում»:

Ինչպես նշել էի այդ առիթով, դա նվազագույն մի մոտեցում է, որ Երևանի համար կարող է լինել մանևրի միջոց, իսկ միակողմանի «արտապատվիրակումը»՝ պարզապես անընդունելի է և նշանակում է ոչ միայն ինքնիշխանության կորուստ, այլ նաև Հայաստանի տարածքը ճանաչել որպես վեճի առարկա:

Middle East Eye պարբերականի հրապարակումից ըստ էության պարզ չէ, թե ի վերջո հարցը փա՞կ է այլևս, թե՞ ոչ: Այստեղ է նաև, որ այդուհանդերձ ինձ համար միարժեք չէ, որ այդ առաջարկը կարող է վայելել ԵՄ, և առավել ևս Ֆրանսիայի հավանությունը, նկատի ունենալով ԱՄՆ նախագահ Թրամպի վերաբերմունքը Ֆրանսիայի նախագահ Մակրոնի հանդեպ: Այս համատեքստում է նաև, որ ուշադրություն եմ հրավիրել այդ ֆոնին Մակրոնի Մոսկվա կատարած հեռախոսազանգին:

Թուրքիայի՝ ԱՄՆ-ին ուղղված առաջարկը կարող է լինել Փարիզին ու Մոսկվային, ինչպես նաեւ Թեհրանին «միավորող» հանգամանք: Հատկանշական է, որ Պուտինին զանգից երկու օր առաջ Մակրոնը խոսել էր Իրանի նախագահի հետ:

Ինչ են այսօր խոսել Բրյուսելում Փաշինյանն ու ԵՄ ղեկավարները, և ինչ է խոսվելու Ելիսեյան պալատում՝ Մակրոնի հետ: Մի բան անկասկած է՝ խոսակցության առանցքում լինելու է հաղորդուղիների հարցը»։