Փաստաբան Ռոման Երիցյանը ֆեյսբուքյան էջում գրում է․
«Ազգությամբ ռուս, Թբիլիսիում մշտապես բնակվող ու աշխատող, Ղազախստանի քաղաքացի Դիանա Սըլկինան ժամանում է Հայաստան՝ Զեմֆիրայի և Ջենիֆեր Լոպեսի համերգներին մասնակցելու նպատակով։ Սրճարանում տեղի ունեցած լեզվակռվի պատճառով վերջինիս նկատմամբ հարուցում են քրեական հետապնդում, առաջադրում ունիվերսալ մեղադրանք՝ խուլիգանություն անվանումով և կիրառում բացակայելու արգելք խափանման միջոցը։
Գործով ներգրավելուց հետո քննիչին ներկայացնում եմ միջնորդություն՝ խափանման միջոցը վերացնելու կամ այն փոփոխելու պահանջի մասին։
Միջնորդության հիմքում դնում եմ այն, որ վարույթով Դիանա Սըլկինայի կողմից արդեն իսկ տրվել է հանգամանալից ու մանրամասն ցուցմունք, գործով ունի երկու պաշտպան, հանդիսանում է այլ երկրի քաղաքացի, հարևան երկրում՝ Վրաստանում, ունի մշտական աշխատանք, մինչև օգոստոսի 10-ը գտնվում է աշխատանքային արձակուրդում, Հայաստանի Հանրապետությունում բնակության վայր չունի, Հայաստանում զրկված է սոցիալական միջավայրից, չունի որևէ ծանոթ կամ բարեկամ, Հայաստան է ժամանել ընդամենը իր արձակուրդը վայելելու նպատակով, հանդիսանում է իգական սեռի ներկայացուցիչ, մեղսագրված է ոչ մեծ ծանրության հանցանք, թե´ ՀՀ-ում, թե´ իր հայրենիքում և թե´ ցանկացած այլ վայրում նախկինում դատված կամ արատավորված երբևէ չի եղել, օրենքի ուժով դատարանում նման գործի քննությունը կարող է իրականացվել մեղադրյալի բացակայության պայմաններում և այլն։
Հավելել եմ, որ Հայաստանում Դիանա Սըլկինան կարճ ժամանակահատվածով բնակության վայր գտնել չի կարողանում, քանի որ բնակարանի սեփականատերերը վարձակալությամբ բնակարան հանձնելու համար իրեն առաջարկում են առնվազն վեցամսյա ժամկետով պայմանագիր, ընդ որում՝ մեկ ամսվա համար դեպոզիտ և մեկ ամսվա համար կանխավճար վճարելու պայմանով, ինչը, բնականաբար, վերջինիս համար նախընտրելի չէ, բացի այդ, այդպիսի հնարավորություն վերջինս չունի։
Զատ նրանից, որ միջնորդությամբ բարձրացվել է հրատապ լուծման ենթակա հարց, բանավոր և գրավոր եղանակներով քննիչը բազմիցս իրազեկվել է այն մասին, որ մեղադրյալը չունի բնակության վայր Հայաստանի Հանրապետությունում, չունի միջոցներ բնակվելու համար, չունի սոցիալական շրջապատ և գտնվում է ծայրահեղ ծանր վիճակում, կանգնած է իր մշտական աշխատանքը կորցնելու ռիսկի առջև և այլն, այնուամենայնիվ քննիչն ու դատախազը խնդիրը լուծել փաստացի չեն կամենում և անգամ մերժում չեն տրամադրում՝ բողոքարկման իրավունքն իրացնելու նպատակով։ Միակ, այն էլ բանավոր պատասխանն այն է, որ Դիանան պետք է մեղքն ընդունի, և փորձեն գործուն զղջալու հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնել։
Սա էլ այն դեպքում, երբ նման միջնորդությունը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի ուժով պետք է քննվի ու լուծվի անհապաղ կամ ոչ ուշ քան յոթնօրյա ժամկետում, մինչդեռ միջնորդությունը ներկայացնելու պահից անցել է ավելի քան 2 շաբաթ։
Հիմա հրապարակելու իմաստը․ ստեղծված իրավիճակով, Ղազախստանի դեսպանատան ու հյուպատոսարանի անհանգստությունից բացի, որևէ այլ արձագանք մինչ այս պահ չենք ստացել։ Գլխավոր դատախազն իրեն ուղարկած դիմումը վերահասցեագրում է գործով դատախազին (նույն անձին, որի դեմ ներկայացվում է բողոք), մարդու իրավունքների պաշտպանը հրատապ միջամտության անհրաժեշտություն չի տեսնում, իրեն ուղղված գրավոր դիմումն առ այս պահ անպատասխան է, մնացածների մասին էլ անգամ չեմ խոսում»։
