«Արարատ Արմենիայի այս հաջողությունը ոչ միայն ֆուտբոլային է նաև այլ իմաստով։ Սա համակարգային աշխատանքի հաջողության ցուցիչ է կամ դրսևորում»,-գրում է քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանը՝ շարունակելով։
«Ինչպես հայտնի է, ակումբը պատկանում է միլիարդատեր Սամվել Կարապետյանին։ Ակումբը հիմնադրվել է 2017 թվականին։ Սամվել Կարապետյանն ունեցել է ֆինանսական բավարար հնարավորություն, որպեսզի միանգամից ծախսեր այնքան տրանսֆերային փող, որ ակումբը լցնել այսպես ասած առնվազն միջին կարգի աստղերով և միանգամից ապահովեր հաջողություն եվրագավաթներում։
Բայց, Կարապետյանը գնացել է ակումբ, այսինքն համակարգ կառուցելու ճանապարհով։ 2019 թվականին՝ հիմնադրումից երկու տարի անց, ակումբը դարձյալ շատ մոտ էր Եվրոպայի լիգայի խմբային փուլին, բայց վերջին խաղում զիջեց 11 մետրանոցներով։ Դրանից հետո սակայն, ակումբը շարունակեց համակարգային, այսպես ասած հանդարտ, բնականոն ընթացքը՝ վերելքով ու վայրէջքով, բայց առանց «արհեստական խթանումների», այլ կայուն զարգացման տրամաբանությամբ։
Եվ գրեթե ութ տարի անց՝ եկավ այն հաջողությունը, որին շատ քիչ էր մնացել 2019–ին։
Սա համբերատար, համակարգային աշխատանքի, ռազմավարական, կոնցեպտուալ տեսալականի հիմքով առաջնորդվելու վկայություն է, ու այդ պատճառով է, որ համարում եմ ոչ միայն ֆուտբոլային արժեք։ Սա պարզապես աշխատանքային արժեք է բոլոր պարագաներում, բոլոր ոլորտներում։
Ի դեպ, ես նաև այս տրամաբանության ու մոտեցման, մտածողության մասին եմ խոսում, երբ անդրադառնում եմ նաև Հայաստանում ընդդիմադիր դաշտում վերափոխումների թեմային։
Ըստ այդմ, աշխատանքային այդ արժեքի բոլոր դրսևորումները արժանի են ուշադրության, ուսանելի են, անկախ «մասնագիտական» հարթությունից։
Մեզ շատ պակասում է այդ երևույթի, այդ մշակույթի արժեվորումը։ Արարատ Արմենիայի՝ նախօրեին արձանագրած աննախադեպ հաջողությունն այդ տեսակետից կարևոր առիթ է, որը պետք չէ բաց թողնել։
