Քաղաքական վերլուծաբան Հակոբ Բադալյանը գրել է. «Նիկոլ Փաշինյանն ասում է, թե նախորդ տարի մի թոշակառու դժգոհել է, որ թոշակով չի կարողանում տաքացնել տունը, իսկ ինքը հետո ուսումնասիրել է դեպքը եւ պարզել, որ ոչ թե թոշակի խնդիր է, այլ պատուհանների ու դռների, որոնք երեւի թե ՝ դատելով Փաշինյանի պատմությունից, այսպես ասած՝ փչում են:
Ընդ որում, բոլորովին բացառված չէ, որ ինքնին այդ պատմությունն է «փչոց», այն էլ գուցե հերթականը, ինչպես պարզվել է բազմիցս: Բայց առաջնորդվենք իրականության կանխավարկածով ու շարունակենք: Նիկոլ Փաշինյանն ըստ այդմ ասում է, թե թոշակը 20 հազար դրամով ավելացնելու դեպքում նա տունը տաքացնելու համար կծախսեր արդեն ավելի շատ, բայց մեկ է՝ տունը դարձյալ չէր տաքանա:
Այսպիսով, պարզ է դառնում, թե ինչու են, օրինակ՝ պատգամավորներին տվել 3 միլիոն դրամ տոնական պարգեւավճար, իսկ թոշակները չեն բարձրացնում անգամ 20 հազար դրամով, որովհետեւ եթե թոշակառուներն ուզում են շատ փող ստանալ, պետք է լուծեն իրենց դռների ու պատուհանների հարցը: Օրինակ, իշխանական պատգամավորներն այդ հարցերը լուծել են հիմնարար կերպով՝ ոչ միայն նոր դռներ ու պատուհաններ, այլ ամբողջական նոր բնակարաններ ու առանձնատներ են գնել: Ու քանի որ ամեն ինչ նոր է՝ բնակարանից մինչեւ դուռ եւ լուսամուտ, ստանում են 3 միլիոն դրամ տոնական պարգեւավճար:
Այնպես որ, թոշակառուներն էլ թող նախ իրենց պատուհանների ու դռների հարցերը լուծեն, հետո նոր դժգոհեն ցածր թոշակներից:
Կասեք, թե սա երեսպաշտություն ու ցինի՞զմ է:
Դե իհարկե: Մարդը կամ մարդիկ, որոնք, օրինակ, ամենավերջին բնութագրերով «կպատվեին» Սերժ Սարգսյանին, եթե նա հանկարծ հնչեցներ այն, ինչ այսօր Նիկոլ Փաշինյանը, այսօր ամենավերջին բառերով բնորոշում են նրանց, ովքեր մատնացույց են անում քաղաքացի, առավել եւս թոշակառուի հասցեին այս ցինիզմն ու երեսպաշտությունը:
Բայց իհարկե ամեն ինչ, կարծում եմ, դեռ առջեւում է: Օրինակ, հայտարարությունը, թե ով խոսում է թոշակի բարձրացումից, ուզում է իջեցնել Հայաստանի ինքնիշխանությունը»:
