Քաղաքագետ Էդգար Էլբակյանի դիտարկումը․

« ԻՍՐԱՅԵԼԻ ԱԳՐԵՍԻԱՆ ԻՐԱՆԻ ԴԵՄ․ Ի՞ՆՉ Է ԿԱՐԵՎՈՐ ԻՄԱՆԱԼ

1․ Ցանկացած պատերազմ հետապնդում է քաղաքական նպատակ՝ սկսած թշնամու հարձակումը քո վրա կանխելուց, վերջացրած թշնամու երկրի ամբողջական գրավումով։ Հենց այնպես պատերազմներ չեն լինում։

2․ Երեկվա ռազմական ագրեսիայով Իսրայելի հետապնդած օպերացիոն նպատակն Իրանի քաղաքական անկումն է, օրինական իշխանությունների հեռացումը։ Որպես մարտավարական քայլեր են ընտրված ԱՄՆ-Իրան բանակցությունների խափանումը, ըստ այդմ՝ Իրանի միջազգային մեկուսացումը (այդ թվում՝ պատժամիջոցները) խստացնելը։ Ենթադրվում է, որ այդ ամենի արդյունքում, այդ թվում՝ Իսրայելի գործակալական ցանցի միջոցով, Իրանում ժողովրդական հուզումներ կհրահրվեն, և իշխանությունները կհեռացվեն։

3․ Այլ նպատակ չի էլ կարող լինել, որովհետև Իսրայելը, ըստ իր կարողությունների, ի վիճակի չէ գրավելու Իրանը։ Որևէ երկիր գրավում է այդ հողի վրա ոտք դնող զինվորը, ինչքան էլ «սուպեր-պուպեր» հեռահար խոցման զենքեր հնարի մարդկությունը։

4․ Եվ քանի որ, չնայած առաջին ժամերի շոկին, որ առհասարակ բնորոշ է ցանկացած երկրի, որ ենթարկվել է անսպասելի հարձակման, Իրանը հավաքեց ուժերը և ամբողջ գիշերվա ու լուսաբացի ընթացքում արժանի հակահարված տվեց Իսրայելին, արդեն իսկ կարող ենք խոսել «դիրքային հեռահար պատերազմի» մասին։ Այս պարագայում մեծանում են այն երկրի շանսերը, որ

ա․ ներքուստ քաղաքականապես ավելի ամուր է,

բ․ բնակչությունը՝ տոկուն, և

գ․ որն ավելի շատ ռազմաքաղաքական պոտենցիալ ունի, ասել է թե՝ համապատասխան զինամթերք և դաշնակիցներ։

5․ Առաջին կետն է պաճառը, որ կողմերը երեկ «զրուցում էին» դիմացինի ներքին ուժերի հետ․ Նեթանյահուն կոչ էր անում Իրանի ժողովրդին ապօրինի խռովությունների, իսկ Փեզեշքյանն իսրայելցի զինվորականներին հորդորում էր ռազմական հեղաշրջում իրականացնել, քանի որ միասին «ավելի հեշտ կպայմանավորվեն»։

6․ Ինչ վերաբերում է զինամթերքին, ապա որպես մարդ, որ պատիվ է ունեցել՝ հենց Իրանում ծանոթանալու այդ երկրի զինված ուժերի միայն մեկ մասը հանդիսացող Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսի օդահրթռիային համալիրին, կարող եմ վստահեցնել, որ հրթիռների լուրջ պաշար Իրանն ունի։ Ավիառումբերի մեծ պաշար էլ Իսրայելն ունի, ինչը չես ասի, սակայն, ռազմական օդանավերի և օդաչուների մասին, որոնցից մեկը (կին), ըստ իրանական կողմի, գերի է վերցվել։

7․ Ըստ այսմ՝ կարող ենք պնդել, որ եթե իրանական կողմը շարունակի թե՛ ռազմական, թե՛ քաղաքական առումով չեզոքացնել առաջին օրը կրած «բլիցկրիգային» հարվածի հետևանքները, Իսրայելի սահմանած նպատակը կարելի է տապալված համարել։ Իհարկե, Իսրայելը կարող է այլ անսպասելի գործողություններ ևս իրականացնել՝ սկսած իրանական պետական անձանց և շենքերի թիրախավորումից (խորհրդանշական քայլ), վերջացրած Սիրիայի և Իրաքի «անկառավարելի» աերոդրոմների օգտագործումից (մարտավարական քայլ)։ Բայց նման բաները չեն կարող այս պահին եղած փակուղուց հանել Իսրայելին, քանզի, եթե Իրանը պահպանում է քաղաքական դիմադրողականությունը, Իսրայելը չի կարողանում ցամաքային ներխուժում իրականացնել, ապա ժամանակն սկսում է աշխատել տարածքով Իսրայելից շուրջ 74 անգամ մեծ Իրանի օգտին։

8․ Իմ զորակցությունն ու աջակցությունը՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետությանը։

* Լուսանկարում՝ Իսրայելին պատկանող և գիշերը խոցված կործանիչը»։