«Իրականում ամեն ինչի սկիզբը կրթությունն է։ Երբ հարց է հնչում, թե ո՞րն է Հայաստանի ապագան, պատասխանը միանշանակ է՝ Հայաստանի ապագան կրթված մարդիկ են։ Հենց այս տրամաբանությամբ էլ պետք է առաջնորդվենք», ասում է Հայաստանի նախագահի պաշտոնը զբաղեցնող Վահագն Խաչատուրյանը՝ ԿԳՄՍ նախարարին։ Այս մասին գրել է քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանը։

«Թվում է, թե ամեն ինչ շատ ճիշտ է։ Իրականում սակայն, այստեղ կա մի նյուանս։ Հայաստանի ապագան կրթված մարդը չէ, Հայաստանի ապագան՝ բարոյականության որոշակի նշաձողեր ունեցող մարդն է։ Կրթվածություն կունենան ոչ բոլորը։ Ոչ բոլորն է, որ կարող են իրենց համար ապահովել լավ կրթություն, ուզենք, թե ոչ։ Եվ դրանից բացի, կրթությունը մի բան է, երբ ուղեկցվում է բարոյական արժեքներով, բարոյական նշաձողերով, եւ մեկ այլ բան է, երբ ուղեկցվում է «ամեն ինչ կարելի է» տրամաբանությամբ։

Եվ սա առավել քան վտանգավոր է, որովհետեւ Հայաստանում այսօր իշխանության է հենց դա՝ բարոյական նշաձողերից զուրկ, ամեն ինչ կարելի համարող «հայեցակարգը»։ Կարելի է այսօր ասել՝ Արցախը Հայաստան է, եւ վերջ, իսկ վաղը շատ հանգիստ կարելի է ասել հակառակը եւ ցինիկ մեկնաբանել, թե ինչու։ Կարելի է այսօր լուսանկարվել Աղդամի նռով ու հեգնել Սերժ Սարգսյանին՝ գրելով, թե Աղդամն իմ հայրենիքն է, իսկ հետո նույն ինքնավստահությամբ հայտարարել, որ Ղարաբաղը Ադրբեջան է, Աղդամն Ադրբեջան է։

Կրթությունը, լավ կրթությունը, արդիական կրթությունը, իհարկե այսօր առավել քան պետք է՝ մասնագետ դառնալու, կյանքում տեղ ունենալու, բարեկեցիկ ապրելու համար։ Բայց, այդ ամենից զատ, մարդուն հանրային բարօրությանը նպաստող է դարձնում արժեհամակարգը, բարոյականությունը, տարատեսակ ծայրահեղականություններից դուրս գաղափարականությունը։

Ինձ անհանգստացնողն այն է, որ Հայաստանում այսօր այդ ասպեկտի վրա չկա որեւէ շեշտադրում, այլ ընթանում է կրթության ֆետիշացում։ Կրկնեմ, կրթությունը հույժ կարեւոր լինելով հանդերձ, կամա, թե ակամա կարող է դառնալ հույժ վտանգավոր՝ եթե չի ուղեկցվում բարոյական ու արժեհամակարգային ուղենիշներով»։