Մոսկվան բազմիցս, առավելագույնս հստակ, մանրամասն և, ի դեպ, շատ համբերատար նախազգուշացրել էր Երևանին, որ եվրաինտեգրման ուղին անխուսափելիորեն կբարդացնի հարաբերությունները ԵԱՏՄ-ի հետ։ Այս մասին ճեպազրույցում հայտարարել է Ռուսաստանի ԱԳՆ պաշտոնական ներկայացուցիչ Մարիա Զախարովան։
Նրա խոսքով՝ երկարաժամկետ հեռանկարում Հայաստանը ռիսկի է դիմում ոչ միայն այդպես էլ չմտնել Եվրոպական միություն, այլև անդառնալիորեն խաթարել հարաբերությունները ԵԱՏՄ-ի իր գործընկերների, այդ թվում՝ նաև Ռուսաստանի հետ։
«Հայաստանի՝ Եվրոպական միություն հնարավոր անդամակցության հարցը բացահայտում է հիմնարար հակասություններ, որոնք պայմանավորված են Եվրոպական միության և ԵԱՏՄ-ի նորմատիվ-իրավական բազաների ուղղակի անհամատեղելիությամբ։
Միևնույն ժամանակ Երևանը մինչ օրս անհրաժեշտ չի համարել ԵԱՏՄ-ի գործընկերների հետ համաձայնեցնել իր եվրաինտեգրացիոն ձգտումները՝ ցուցադրաբար փորձելով միաժամանակ օգտվել եվրասիական ինտեգրման առավելություններից և շարժվել դեպի Եվրամիություն։
Հայաստանի իշխանությունների նման մարտավարությունը բացահայտ անպարկեշտ է թվում։
Հայաստանը մտադիր է ստանալ Եվրոպական միության անդամակցության առավելությունները՝ միաժամանակ չզոհաբերելով ԵԱՏՄ-ի շրջանակներում իր արտոնությունները։
Եթե Եվրոպական միությունը չվարեր բացարձակապես ապակառուցողական քաղաքականություն՝ կենտրոնացած ԵԱՏՄ տարածքում ինտեգրացիոն, տնտեսական և կոոպերացիոն կապերի խաթարման վրա, հավանաբար հնարավոր կլիներ մտածել ինչ-որ հնարավորությունների մասին։
Այստեղ նման հնարավորություն չկա, քանի որ Եվրոպական միությունը չի թաքցնում, որ իր համար ԵԱՏՄ-ն հարված հասցնելու թիրախ է։
Հայաստանի երկակի կուրսը չունի ո՛չ քաղաքական, ո՛չ տնտեսական հիմք և սկզբունքորեն չի կարող իրագործվել։
ԵՄ-ին անդամակցելու վեկտորն ընտրելու դեպքում Հայաստանն անխուսափելիորեն ստիպված կլինի հրաժարվել ԵԱՏՄ-ի արտոնություններից։
Ավելին, Եվրոպական միության անդամակցության հայտ ներկայացնելուց հետո Հայաստանը կբախվի ԵԱՏՄ-ի ներսում խոր հակասությունների, ընդ որում հիմնական հարվածը կհասնի հենց Հայաստանին։
Թուրքիայի փորձը համոզիչ ցույց է տալիս, որ Եվրոպական միությանը միանալու սպասումը հայտ ներկայացնելուց հետո կարող է ձգվել տասնամյակներ։
Նույնիսկ երկարամյա նախապատրաստության դեպքում այդ հաջողությունը երաշխավորված չէ՝ նույնիսկ հաշվի առնելով Թուրքիայի անդամակցությունը ՆԱՏՕ-ին և արևմտյան քաղաքական ոլորտում նրա լիակատար ներգրավվածությունը։
Ինչ վերաբերում է Հայաստանին, ապա նրա դեպքում ռիսկերը բազմակի աճում են Եվրոպական միության և ԵԱՏՄ-ի իրավական ու տնտեսական ռեժիմների ուղիղ բախման պատճառով։
Նույն Թուրքիան չի մտել և չի մտնում այլ ինտեգրացիոն միավորումների մեջ, որոնք կհակասեին նրա՝ Եվրոպական միություն անդամակցելուն։ Ընդ որում նրան միևնույն է այնտեղ չեն ընդունում։ Իսկ այստեղ Հայաստանը պարտավորություններ ունի ԵԱՏՄ-ի հանդեպ։ Հետևաբար այս հարցի հակասական բնույթը ոչ թե իրավիճակային, այլ համակարգային է», — հավելել է Զախարովան։
