«Առաջ» աջակենտրոն կուսակցության գործադիր կոմիտեի անդամ Գագիկ Ասատրյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է.. «Շատ հայ տղերքի պես, ես էլ եմ «քթի մազություն» արել որևէ առաջնորդություն ընդունելու: Ինձ համար ինձ առաջնորդողի «պլանկան» (գլուխ գովալ չլինի) չափազանց բարձր է եղել և կա:
Մարդն իր համար առաջնորդ ընտրելուց պետք է առաջին հերթին նայի մարդկային որակներին և ընտանիքին: Ես նայել եմ այս մարդուն ես տեսել եմ մեկին, ով ահռելի մեդիատեռորի, տարատեսակ դավերի, դավաճանությունների պայմաններում «կամքի ճաք» անգամ չի տվել: Ես տեսել եմ մարդու, ով իր դիսցիպլինայով բառացիորեն ապշեցրել է ինձ: Ընտանիքը՝ բառեր չկան ուղղակի…
Երկրորդ նախագահի կերպարի մեջ ես տեսել եմ նաև հոգևոր մարդուն: Մեկը կա այսօր, հոգևոր մարդ է խաղում, իրեն հռչակում հայ եկեղեցու հետևորդ, սաղմոսներ է մեջբերում, բայց ամեն օր ոտքերը սրբում է Քրիստոսի եկեղեցու վրա: Էդ մեկի պես կան կես միլիոնից ավել հայեր, ովքեր վարվում են նույն կերպ….իսկ երկրորդ նախագահը հենց իր կարգապահությամբ, զսպվածությամբ, բնավորությամբ և ընտանիքի հոր ու ամուսնու կերպարով իսկական քրիստոնյա է: Նա չի խոսում այդ մասին, նա սաղմոսներ չի մեջբերում, ժեխի ասած՝ «Հայր մերը» չի ասում ի լուր բոլորի…բայց նա ապրում է քրիստոնյայի նման, ով երբեք չարիքի հետ գործարքի չի գնում, չի նախընտրում փոքրոգությունը, չունի հազար կաշի ու դիմակ, որը հաճախ նրան խանգարում է քաղաքականության մեջ:
Բայց իմ նախընտրած առաջնորդի տիպը հենց սա է՝ միշտ կարգապահ ու խիստ իր նկատմամբ, միշտ մարզավիճակի մեջ, միշտ պահանջկոտ, միշտ երկաթից, միշտ՝ հոսանքին հակառակ, միշտ ընկալելի և միշտ չհանձնվող:
Այսօր իմ առաջնորդը դարձավ 72 տարեկան, նա չորրորդ անգամ է արդեն բանտում, նա մինչ այսօր պայքարում է, նա մինչ այսօր չի համակերպվում, նա չի նախընտրում վայելել թոշակը, գնալ հեռու մի երկիր, վայելել կյանքը, սիրել թոռներին….Ո՛՛չ, իմ առաջնորդը չի հանգստանա, մինչև չհաղթի, մինչև իր ու իրեն առաջնորդ ընտրածների պայքարը չպսակվի հաղթանակով:
Շնորհավոր ծնունդդ, առաջնորդ, քեզ ու ինձ հաղթանակ եմ մաղթում»:
