Սևակ Հակոբյանը տելեգրամյան իր ալիքում գրում է.
Չէ բայց սրանց երեսի պադոշությունը, էլի․
ուրեմն եքա երկիր, որն արտադրում ու մատակարարում էր մեզ ցորեն, հանձնել են թշնամուն, գլուխ են գովում, թե բա՝ ինտրիգ ա, հեսա ադրբեջանով ցորեն ա գալու, ղազախական։
Ճիշտ նույն կերպ իր շեֆն ա, պատերազմը բերեց տններս մտցրեց, էդքան զոհ տվեց, վերջում էլ թե՝ պարտվել ենք, բայց հպարտ ենք, որ անկախ ենք, 1,5 տարի ա՝ էլ զոհ չունենք, այլևս խաղաղություն ա։
Արա, ձեզնից առաջ էր խաղաղությունը, անկախությունը, ձեզնից առա՛ջ. էդ ո՞ր մեկս էինք մտածում՝ մեր ցորենը որտեղից ագալիս, ինչքան ա գալիս կամ որտեղով։
Էս նույնն ա, որ մեկին բերես՝ տունդ, պաժառ տա, սաղ ընտանիքդ զոհվի, ինքը սաղ մնա ու երբ հրդեհը մարվի, հելնի հայաթ գոռա, թե՝ վերջ, էս տանը էլ հրդեհ չի լինելու, զոհեր չեն լինելու։
