ԱՄՆ–ում Հայաստանի դեսպանությունը հայտնում է, թե կազմակերպել է հայկական «բրենդիի» համտեսի երեկո։
«Նկատենք, ոչ թե կոնյակի, այլ՝ «բրենդիի»։ Սա փաստորեն այլեւս դառնում է պաշտոնական շրջանառություն։ Ըստ հաղորդագրության, երեկոյին ներկա են եղել ամերիկյան քաղաքական, դիվանագիտական, ակադեմիական և գործարար շրջանակների ներկայացուցիչներ»,-հարցին ուշադրություն է հրավիրում քաղաքական վերլուծաբան Հակոբ Բադալյանը։
Նա շարունակում է.
«Հնչում է տպավորիչ։ Բայց, փորձենք հասկանալ, թե Հայաստանը ի՞նչ շանս ունի ամերիկյան շուկայում։ Հայաստանը կարո՞ղ է մրցակցել այդ շուկայում տասնամյակներով, գուցե հարյուրամյակով հաստատուն տեղ ունեցող ապրանքատեսակների, արտադրողների հետ։ Անգամ ծիծաղելի է մտածել այդ մասին։ Առավել եւս, երբ խոսքը վերաբերում է հազարավոր կիլոմետրեր այն կողմ գտնվող շուկայի մասին, ինչը լրացուցիչ թանկացնում է ինքնարժեքը։ Եթե դրան ավելացնենք այն, որ մրցակիցները ավելի ցածր ինքնարժեք ունեն նաեւ քանակի հաշվին, ապա պատկերը դառնում է ավելի պարզ։
Ու պարզ է դառնում, որ ԱՄՆ–ում Հայաստանի դեսպանությունը զբաղված է ոչ թե «բրենդիի» համտեսով, այլ «ջուր ծեծելով»։ Իհարկե այդ «ջուրը» լայնորեն սպառվում է Հայաստանում՝ ընտրազանգվածի շրջանում, բայց դրանից որեւէ կերպ էականորեն չի կարող ավելանալ հայկական ապրանքների սպառումը ամերիկյան շուկայում։
Իհարկե, այստեղ կա մի նրբերանգ։ Հնարավոր է, որ հայկական կոնյակագործության ոլորտում մեկ–երկու արտադրող կարողանան դեսպանատան շնորհիվ կնքել մեկ–երկու համաձայնություն, ու այդպիսով ապահովեն իրենց ապրանք որոշակի վաճառք։ Այլ կերպ ասած, այստեղ ոչ թե տնտեսությն խորքային հեռանկարի, այլ մեկ–երկու յուրային գործարարի համար մի երկու լավ պայմանագիր հաջողացնելու հարց է։ Սա իհարկե իբրեւ վարկած, թե գործնականում առավելագույն ինչ էֆեկտ կարող է ունենալ «բրենդիի» համտեսը ամերիկյան շուկայի համար։
Իսկ առհասարակ, շատ ավելի հետաքրքիր է, թե ԱՄՆ–ում Հայաստանի դեսպանն օրեր առաջ ինչ էր քննարկել Սպիտակ տան Հավատքի գրասենյակի ղեկավար Փոլա Ուայթ Քեյնի հետ, որն այլ դերակատար չէ, քան Թրամփի վարչակազմում ամերիկյան քրիստոնյա սիոնիստների գլխավոր ներկայացուցիչ եւ լոբբիստ։ Պետք չէ բացառել իհարկե, որ քննարկվել է քրիստոնյա սիոնիստների բազմամիլիոնանոց համայնքին հայկական «բրենդի» մատակարարելու հարցը»։
