Ի դեպ, իշխանությունները ԵՄ-ին Հայաստանի անդամակցության գործընթացի մեկնարկի մասին օրենքը ներկայացնում են որպես Հայաստանի համար նոր հնարավորություններ և եվրոպական հեռանկար բացող քայլ։ Նիկոլ Փաշինյանը ևս բազմիցս խոսել է այդ վերացական հեռանկարների մասին։
Սակայն մի կարևոր հարց մնում է անպատասխան․ այդ օրենքն այս պահի դրությամբ կոնկրետ ի՞նչ է տվել Հայաստանին։ Ըստ Նիկոլ Փաշինյանի՝ բացվել է Հայաստանի տեսադաշտը։ Իսկ իրականում կոնկրետ բերել է հայկական գյուղմթերքի՝ հիմնական արտահանվող ուղղությունում սահմանափակումների, գյուղատնտեսության ոլորտում երկնիշ անկման, արտահանման կտրուկ անկման, աղքատության գյուղացիների շրջանում, աշխատանքի կորստի և այլն։ Հետևանքների ընդամենը մի մասը արդեն իսկ իր մաշկի վրա զգում է Հայաստանի Հանրապետության հպարտ քաղաքացին։
Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների համատեքստում այս որոշման հետևանքների մասին խոսվում է արդեն շատ ավելի առարկայական։ Օրերս Վլադիմիր Պուտինը արդեն երկրորդ անգամ ուղիղ հայտարարել է ԵԱՏՄ-ին և ԵՄ-ին միաժամանակ ինտեգրվելու անհամատեղելիության մասին։
Ուստի հարցը շատ պարզ է․ եթե իշխանությունը խոսում է եվրոպական ապագայի հնարավոր օգուտների մասին, ապա ո՞րն է այսօր արդեն ստացած կոնկրետ արդյունքը, և արդյո՞ք այն համարժեք է այն տնտեսական ու քաղաքական ռիսկերին, որոնք արդեն առկա են։
Այլ կերպ ասած՝ ԵՄ-ում պայծառ ապագան դեռ միայն խոստում է, իսկ դրա գինը Հայաստանը ստիպված է վճարել հենց այսօր։
