Առաջին հայացքից թվում է, թե Բաքվից եկող մեսիջները վերջին ամիսներին հիմնականում խաղաղասիրական են՝ Վաշինգթոնում նախաստորագրված համաձայնագրերի, երկխոսության շարունակականության և տարածաշրջանային կայունության մասին հայտարարությունների տեսքով։
Այնուամենայնիվ, Բաքուն զուգահեռաբար շարունակվում է հատուկ նշանակության և «կոմանդո» տիպի ստորաբաժանումների ձևավորումն ու հզորացումը, հատկապես Հայաստանի հետ սահմանամերձ շրջաններում։
Իսկ այդ նույն ժամանակահատվածում Հայաստանում կրճատվել է ժամկետային պարտադիր զինվորական ծառայությունը, և մինչ այս պահը ուժի մեջ է 2020 թվականի հուլիսին հաստատված Ազգային անվտանգության ռազմավարության տեսլականը:
Այս համատեքստում հարց է առաջանում՝ Արդյո՞ք Ադրբեջանը կարճաժամկետ և հատկապես երկարաժամկետ հեռանկարում իրապես ձգտում է խաղաղության, և որ ամենակարևորն է, ինչպիսի՞ն է Հայաստանի ռազմաքաղաքական ղեկավարության ռազմավարությունը»։






