«Բարեկրթության մասին առաջարկությունը, պարո՛ն Ռուբինյան, էլի եմ ասում, շատ գայթակղիչ է, շատ տրամաբանական է, բայց բարեկրթությունը, վերջապես, միայն գեղեցիկ խոսքերը չեն, որովհետև ամեն փայլուն բան չէ, որ ոսկի է։

Բարեկրթությունը ենթադրում է նաև երկխոսության որոշակի կանոնների պահպանում, իսկ երկխոսության կանոնները պահանջում են, որ հնչող հարցը և հարցի պատասխանը որոշակի աղերս ունենան իրար հետ:

ՔՊ-ական իշխանության ձևավորումից հետո, ես ինչքան ասում եմ, որևէ կերպ չի ստացվում․ հարցը տալիս ես և պատասխան ես սպասում:

Օրինակ, եթե Նիկոլ Փաշինյանին հարցնես, ասես․ «Բարի՛ երեկո, պարո՛ն Փաշինյան, ինչպե՞ս ստացվեց, որ Հայաստանում տեղի են ունենում նոր սեփականաշնորհման գործընթացներ, հարստության վերաբաշխում, և պատահաբար, հանկարծ ռազմավարական նշանակություն ունեցող ձեռնարկություններում բաժնեմաս են ստանում, օրինակ, օֆշորային ընկերություններ։ Օրինակ՝ ընկերություն (խոսքը գնում է «Ամիօ»-ի մասին, բաժնետիրոջ մասին), որը գրանցված է Շվեյցարիայում, որի շահառուն մինչև անվանափոխությունը գրանցված է եղել Լիխտենշտեյնում։ Այդ ընկերությունը, որը գնել է բաժնետոմսերի մեծամասնությունը, մի մենեջեր կա, բացեք կայքը՝ կա, այդ ընկերությունը սկի կայք էլ չունի ընդհանրապես, այլ բաց աղբյուրներում վերանվանումից հետո գրանցված է մի հասցեով, որի վրա գրանցված է ևս 90 ընկերություն»։

Պատասխանը գիտե՞ք ոնց կլինի․ «Իսկ ի՞նչ է բարին, արդյո՞ք ինչը բարի է մեկի համար, բարի է մյուսի համար»։ Կսկսի բացատրել բարու և չարի տարբերությունը, վերջիվերջո այնպես կմեկնաբանի Նիցշեի «Բարուց և չարից անդին» գործը, որ Նիցշեն այն աշխարհում 16 անգամ կպտտվի իր առանցքի շուրջ, բայց գոնե «բարի» բառից է բռնում, որ սխալվել ես՝ ասել ես «բարի երեկո»»,- այս մասին ԱԺ իր ելույթում ասաց «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Արթուր Խաչատրյանը։

Մանրամասն՝ տեսանյութում։