Ի դեպ, հուլիսի 18-ին Երևանում կրկին կրակոցներ են հնչել։ 20-ամյա քաղաքացի է զոհվել, վիրավորվել՝ 15-ամյա անչափահաս։ Դեպքի վայրում հայտնաբերվել է նաև նռնակ։
Հայաստանում սովորական երևույթ է դարձել օրը ցերեկով իրար վրա կրակելը։ Հուլիսի 12-ին էլ հաղորդվեց Երևանում տեղի ունեցած կրակոցների և վիրավորների մասին։ Հուլիսի 16-ին՝ Լոռու մարզում է հիվանդանոց տեղափոխվել հրազենային վնասվածքով քաղաքացի։
Այս ամենի ֆոնին ի՞նչ է անում ներքին գործերի նախարարությունը․ մեծ շուքով ներկայացնում է նոր կենսաչափական անձնագիրը՝ շեշտելով, որ այն աշխարհի ամենաանվտանգ փաստաթղթերից մեկն է։
Անվտանգ անձնագիր ունենալը, իհարկե, կարևոր է։ Բայց ավելի կարևոր չէ՞ անվտանգ փողոց ունենալը։
Ի՞նչ արժեք ունի աշխարհի ամենապաշտպանված անձնագիրը, եթե մարդը կարող է պարզապես չհասցնել այն ստանալ։ Առաջին հերթին քաղաքացին այսօր ուզում է վստահ լինել, որ անվտանգ կհասնի տուն։ Որ իր երեխան դպրոցից կվերադառնա անվտանգ։ Քա՞նի անգամ ենք լուր կարդացել, որ պատահական կրակոցներից վիրավորվել են դպրոցականներ։
Ակնհայտ է դառնում, որ կամ իշխանությունը չի ուզում իրավիճակը կարգավորել, երկրում կարգ ու կանոն հաստատել կամ չի կարողանում։ Երկուսն էլ խիստ հավանական է։ Մանավանդ որ հաշվի առնենք՝ մեր երկրում ատելության մեծ դոզա ներարկողը, անգամ սպանելու սպառնալիք հնչեցնողը վարչապետ աշխատողն է։
