Ի դեպ, մինչ ՔՊ-ականները համոզում են ժողովրդին, իբր 300 հազար ադրբեջանցիների Հայաստան գալու մասին խոսակցությունները պարզապես ընդդիմության նախընտրական քարոզչություն էին, Նախիջևանի Օրդուբադ քաղաքում այսօր մեկնարկել է «Վերադարձ Արևմտյան Ադրբեջան» 3-րդ փառատոն-համաժողովը, որի առանցքային թեմաներից մեկն էլ հենց ադրբեջանցիների այսպես կոչված վերադարձն է։
Հատկանշական է, որ այն կազմակերպվել է ոչ թե ինչ-որ կազմակերպությունների կողմից, այլ՝ պետական մակարդակով, Ադրբեջանի գիտության և կրթության նախարարի մասնակցությամբ։ Նա էլ հայտարարել է, թե «Արևմտյան Ադրբեջանի թեման ռազմավարական նշանակություն ունի»։
Օրեր առաջ էլ թուրք պատգամավորն էր հայտարարել, թե «Արևմտյան Ադրբեջանի» հարցը միայն աշխարհագրական խնդիր չէ, այլ հարյուր հազարավոր ադրբեջանցիների՝ իրենց «հայրենի հողեր» վերադարձի «իրավունքի» հարց։
Դրան զուգահեռ Նիկոլ Փաշինյանն ասում է. «Քանի ընդդիմությունը ԱԺ-ում դրոշները դնելու ա, ադրբեջանցիները խոսելու են Արևմտյան Ադրբեջանի մասին»։ Նիկոլ Փաշինյանի կեղծ քարոզչությունը իրականությունը փոխել չի կարող․ իսկ իրականությունն այն է, որ Ադրբեջանը պետական մակարդակով առաջ է մղում Հայաստանի համար վտանգ պարունակող այդ թեզը։ Մնում է հասկանալ՝ Փաշինյան-Ալիև, Միրզոյան-Բայրամով հանդիպխումներում այս թեմայի շուրջ ինչ պայմանավորվածություն-համաձայնություն կա։
Եթե «Արևմտյան Ադրբեջանի» թեման ընդամենը արձագանք լիներ խորհրդարանում դրված Արցախի դրոշների, Ադրբեջանում դրա մասին կխոսեին օրինակ 2017-ին, 2018-ին կամ 2019-ին, երբ նույն դրոշները ծածանվում էին հենց Արցախում։ Թե՞ այդ տարիներին դրոշները դեռ չէին խանգարում։
