Չնայած իմ կողմից խնդրի շարունակական բարձրաձայնմանը՝ տարեցտարի արձանագրվում է թափառող կենդանիների կողմից հարձակման դեպքերի աճ։

Թեման, իհարկե, շատ զգայուն է, և պետք է հստակ արձանագրել մի հանգամանք․ մենք որևէ կերպ միտում չունենք թիրախավորելու թափառող կենդանիներին, ավելին, դեմ ենք շների կամ այլ կենդանիների հանդեպ ատելության քարոզին։ Խնդրի պատասխանատուն միմիայն քաղաքային իշխանություններն են, որոնք չեն ձեռնարկում իրավիճակը շտկելու ուղղությամբ բավարար քայլեր։

Բազմաթիվ անգամներ անդրադառնալով խնդրին՝ նշել ենք այն քաղաքակիրթ միջոցների մասին, որոնց օգնությամբ կարելի է վերահսկելի դարձնել թափառող կենդանիների քանակը։

Շատ երկրներում ինչպես պետական, այնպես էլ՝ մասնավոր կազմակերպությունների միջոցներով ստեղծվում են ժամանակավոր կացարաններ, որտեղ պահվող կենդանիները որոշ ժամանակ հետո հանձնվում են որդեգրման։

Իսկ որտե՞ղ են այն կացարանները, որոնք դեռևս 2023 թվականին խոստացել էր կառուցել Երևանի քաղաքապետարանը։ Առ այսօր մեկ կացարան իսկ չի կառուցվել։

Մեկ այլ խնդիր է ստերջացման իրականացումը, որը բազմաթիվ հարցեր է առաջացնում։ Եթե իսկապես կատարվում է ստերջացում, ինչպե՞ս են բազմանում կենդանիները, և ինչու՞ են շարունակում շները թափառել ոհմակներով։ Ի դեպ, շատ հաճախ հարձակումները լինում են ոհմակների կողմից։

Այս մասին ես բարձրաձայնել եմ նաև Երևան քաղաքի բյուջեի քննարկման ժամանակ՝ ներկայիս քաղաքապետի ներկայությամբ։ Խոսել եմ նաև կոռուպցիայի առկայության հետ կապված իմ մտավախությունների, «Թափառող կենդանիների վնասազերծման կենտրոն» ՀՈԱԿ-ի ոչ արդյունավետ գործունեությունը խոշորացույցի տակ առնելու անհրաժեշտության մասին։

Հարկ է նշել, որ խնդիրը ոչ միայն Երևանին, այլև մարզերին է վերաբերում, և անհրաժեշտ է միջոցներ ձեռնարկել նաև մարզային համայնքներում։

Մեկ տարում արձանագրված գրեթե 5000 դեպքը աղաղակող վիճակագրություն է։ Թափառող կենդանիների քանակի վերահսկմանն ուղղված քաղաքականության բացակայությունը հանգեցնելու է նորանոր նման դեպքերի։ Մինչդեռ, գործել է պետք օր առաջ․ հարցը վերաբերում է մարդկանց կյանքին և առողջությանը»։