Պետդուման չորեքշաբթի օրը երկրորդ և երրորդ ընթերցմամբ միաձայն ընդունեց օրենք, որը զգալիորեն ընդլայնում է նախագահի լիազորությունները՝ արտերկրում զինված ուժեր կիրառելու հարցում։
«Քաղաքացիության մասին» և «Պաշտպանության մասին» օրենքներում կատարված փոփոխությունների համաձայն՝ Վլադիմիր Պուտինն այսուհետ կարող է բանակը ներգրավել ՌԴ քաղաքացիների պաշտպանության համար, եթե նրանք արտերկրում ենթարկվեն «ձերբակալության, կալանավորման կամ քրեական հետապնդման»։
Խոսքը հատկապես այն դեպքերի մասին է, երբ ռուսաստանցիները ձերբակալվում են միջազգային այնպիսի դատական մարմինների կամ օտարերկրյա դատարանների կողմից, որոնց իրավասությունը Ռուսաստանը չի ճանաչում։ Պետդումայի մամուլի ծառայությունը նշում է, որ օրենքն ուղղված է «ոչ բարեկամական պետությունների անօրինական գործողություններից» քաղաքացիների պաշտպանության ուժեղացմանը։
«Անվտանգության մասին» դաշնային օրենքի գործող խմբագրությամբ՝ նախագահն իրավունք ունի զորքեր գործուղել արտերկիր, եթե այլ պետությունների կամ միջազգային կառույցների որոշումները «հակասում են ՌԴ շահերին» կամ «Ռուսաստանի հանրային իրավակարգի հիմքերին»։
Պուտինի՝ բանակն արտասահմանում կիրառելու լիազորությունների ընդլայնման որոշումը կայացվել է ՆԱՏՕ-ի առաջատար երկրների մի շարք նախազգուշացումներից հետո։ Վերջիններս պնդում են, որ Կրեմլը նախապատրաստվում է եվրոպական մեկ կամ մի քանի պետությունների հետ հնարավոր ռազմական բախմանը։
Հարկ է նշել, որ դեռևս նախորդ տարվա ամռանը Գերմանիայի հետախուզության (BND) ղեկավարը նախազգուշացրել էր Մերձբալթյան երկրներում ռուսական հնարավոր սադրանքների մասին, որոնք կարող են իրականացվել «ղրիմյան սցենարով»։ Այս կանխատեսումներին լրացրեց նաև Դանիայի հետախուզությունը՝ հայտարարելով, որ Ռուսաստանի ռազմական ներուժը թույլ է տալիս առաջիկա հինգ տարում լայնածավալ պատերազմ հրահրել Եվրոպայի դեմ։
Ամերիկյան հետախուզությունը 2026 թվականի մարտին նախազգուշացրել է, որ Պուտինը կարող է գնալ ուկրաինական հակամարտության «գիտակցված էսկալացիայի»՝ ընդհուպ մինչև ՆԱՏՕ-ի հետ ուղղակի բախում և միջուկային զենքի կիրառման սպառնալիք։
Նիդերլանդների հետախուզական ծառայության (MIVD) տվյալներով՝ Կրեմլին անհրաժեշտ կլինի մոտ մեկ տարի՝ ՆԱՏՕ-ի հետ «տարածաշրջանային հակամարտության» համար բավարար ուժեր կուտակելու նպատակով։ MIVD-ի գնահատմամբ՝ Ռուսաստանի հնարավոր հարձակման նպատակը ոչ թե Դաշինքի ռազմական ջախջախումն է, այլ «սահմանափակ տարածքային ձեռքբերումների միջոցով քաղաքական պառակտում մտցնելը»։ Ընդ որում, հետախույզները չեն բացառում, որ այս արդյունքին հասնելու համար Մոսկվան կարող է դիմել միջուկային շանտաժի։
Պատերազմի ուսումնասիրման ինստիտուտի (ISW) փորձագետները դեռևս հոկտեմբերին փաստել էին, որ Ռուսաստանում արդեն մեկնարկել է նմանատիպ հակամարտության նախապատրաստման «զրոյական փուլը»։ Ըստ ISW-ի վերլուծաբանների՝ այդ մասին են վկայում երկրի արևմտյան սահմանամերձ գոտում ռազմական օկրուգների վերակազմավորումը և Ֆինլանդիայի հետ սահմանին նոր ռազմաբազաների հիմնումը։ Բացի բուն ռազմական տեղաշարժերից, որպես նախապատրաստական քայլեր են դիտարկվում նաև իրականացվող դիվերսիաները, ռադիոէլեկտրոնային պայքարի (ՌԷՊ) միջոցներին միջամտությունները, GPS ազդանշանների խլացումը, ինչպես նաև հրդեհումներն ու օդային տարածքում տեղի ունեցող պարբերական սադրանքները։
