Պ.Գ.Թ., թյուրքագետ Վարուժան Գեղամյանը թելեգրամյան իր ալիքում գրում է․ Շատերն այսօր հիացմունք են արտահայտում, որ Իրանի հոգևոր առաջնորդը չի լքել երկիրը, մինչև վերջին վայրկյանը չի մտել ապաստարանը ու չի փախել իր առաքելությունից՝ զոհվելով աշխատավայրում։
Իսկապես, մեր նյութապաշտ ժամանակներում հիացմունքի է արժանի այաթոլլահ Խամենեիի արածը։
Սակայն ուզում եմ հիշեցնել, որ պետական այրին բնորոշ յուրահատուկ ինքնազոհության 2023 թ. սեպտեմբերի վերջին օրերին դիմել են Արցախի ռազմա-քաղաքական ղեկավարության բոլոր կողմերից լքված, բայց հայ մնացած ներկայացուցիչները՝ նախագահներ Բակո Սահակյանը և Արկադի Ղուկասյանը, ԱԺ նախագահ Դավիթ Իշխանյանը, գեներալ Լևոն Մնացականյանը և այլոք։ Նրանք ինքնակամ գերի են մնացել Ադրբեջանին, որպեսզի փրկեն արցախահայությանը։
Ինչպես ասում էր պատմահայր Խորենացին, «թեպետ մենք փոքր ածու ենք և թվով շատ սահմանափակ, բայց մեր աշխարհում էլ գրելու և հիշատակելու արժանի շատ սխրագործություններ են կատարվել»։
Ազատություն Բաքվի ու Երևանի հայ գերիներին։
