Քաղաքական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, էներգետիկ հարցերով փորձագետ Վահե Դավթյանը գրում է․
«Նախիջևանի դեպքը նման է հատուկ պլանավորված դիվերսիայի հակամարտության աշխարհագրությունն ու դերակատարների շրջանակն ընդլայնելու նպատակով։
Ու՞մ է դա պետք այս պահին։
Վստահաբար՝ ոչ Իրանին։
Իրադարձության սցենարային բնույթը հստակ երևում է Բաքվի շուտափույթ հռետորաբանությունից. «Իրանը ահաբեկչական ակտ է գործել Ադրբեջանի դեմ» (Ալիև)։
Հաջորդ քայլը կարող է լինել Բաքվի դիմումը Վաշինգտոնին Նախիջևանում ռազմական ներկայություն ապահովելու վերաբերյալ։ Այստեղից էլ էքսկլավում իրականացվող ինստիտուցիոնալ փոփոխությունները սահմանադրությունից մինչև լոկալ էլիտաների զսպում։
Պրոցեսի լեգիտիմացիան մեկնարկած է` սեքյուրիթիզացիայի ու սպինդոկտորինգի բոլոր կանոնների համաձայն։
Իզուր չէ, որ իրանական քաղաքական խոսույթում TRIPP-ը/«Զանգեզուրյան միջանցքը» անվանում են «ՆԱՏՕ֊ի միջանցք»։
Հայաստանի գործառույթներն այս ամենում վաղուց սահմանված են»։
