«National Catholic Register» թերթն անդրադարձել է մի խումբ կաթոլիկ և առաքելական եկեղեցու ներկայացուցիչների կողմից Հռոմի պապին ուղղված նամակին։ Հոդվածում մասնավորապես ասված է.
«Սուրբ Ծննդյան տոները և դրանց հետ կապված տոնակատարությունները Արևմուտքում հաճախ ստվերում են թողնում աշխարհի այլ վայրերում հալածվող քրիստոնյաների տառապանքները։ Այս համատեքստում կաթոլիկ և հայ առաջնորդների կոալիցիան փորձում է այնպես անել, որ Ադրբեջանում պահվող հայ գերիների ճակատագիրը չմոռացվի։ Հռոմի պապ Լեո XIV-ին ուղղված կոչով նրանք հորդորում են նրան օգտագործել Սուրբ Աթոռի բարոյական հեղինակությունը և դրա դիվանագիտական ուղիները՝ ճնշում գործադրելու Ադրբեջանի մայրաքաղաք Բաքվի վրա՝ դեռևս կալանքի տակ գտնվող հայ գերիներին ազատ արձակելու համար։
Կոչը կենտրոնանում է առնվազն 23 հայ ռազմագերիների վրա, որոնք գերի են վերցվել 2023 թվականի սեպտեմբերին Լեռնային Ղարաբաղի անկման ժամանակ։ Այս գերիները մոտ 80 հայերի թվում են, որոնք դեռևս անհետ կորած են կամ համարվում են անհետ կորած Ադրբեջանի ռազմական զավթումից հետո, որը ստիպեց ավելի քան 120,000 հայի փախչել հայերի համար Արցախ անունով հայտնի շրջանից։
Սուրբ Ծննդից առաջ ուղարկված նամակը, որը ստորագրվել է մոտ 15 կրոնական գործիչների կողմից, որոնց թվում են Նյու Յորքի վաստակավոր արքեպիսկոպոս կարդինալ Թիմոթի Դոլանը, Հայ Առաքելական Եկեղեցու Ամերիկայի Արևելյան թեմի առաջնորդ արքեպիսկոպոս Անուշավան Դանիելյանը և Հյուսիսային Ամերիկայի Հայ Եկեղեցու Արևելյան թեմի առաջնորդ եպիսկոպոս Մեսրոպ Պարսամյանը՝ կաթոլիկ խմբագիրների և քրիստոնեական իրավունքների պաշտպանությամբ զբաղվող առաջնորդների հետ միասին, կոչ է անում Հռոմի պապին հրապարակային կոչ անել բանտարկյալներին ազատ արձակելու համար՝ պնդելով, որ նման միջամտությունը կունենա եզակի բարոյական կշիռ։ Այն նաև բանտարկյալների կալանքը ներկայացնում է որպես մարդկային արժանապատվության ակնհայտ խախտում։
Ստորագրողները նաև պնդում էին, որ բանտարկյալների ճակատագիրը ավելի լայնածավալ բռնաճնշումների արշավի դրսևորում է, որը հաջորդել է Ադրբեջանի կողմից Լեռնային Ղարաբաղի նկատմամբ վերահսկողության ամրապնդմանը։ Նման արշավը, նրանց պնդմամբ, ներառում է տարածաշրջանում քրիստոնեական ժառանգության համակարգված ոչնչացումը։ Եկեղեցիները, վանքերը և գերեզմանատները, որոնցից մի քանիսը թվագրվում են ավելի քան մեկ հազարամյակ, ըստ հաղորդումների վնասվել կամ վերացվել են, ինչը նպաստել է այն բանին, ինչը նամակում նկարագրվում է որպես մոտ 2000 տարվա քրիստոնեական քաղաքակրթության վերացման փորձ կովկասյան այս տարածաշրջանից։
Նամակը իր կոչը ներկայացնում է Հռոմի պապի կողմից 20-րդ դարի սկզբին նահատակված հայ կաթոլիկ եպիսկոպոս Սուրբ Իգնատիոս Մալոյանի վերջերս սրբադասման համատեքստում։ Հավատքի համար իրենց կյանքը զոհաբերածներին հարգանքի տուրք մատուցելով՝ կոալիցիան պնդում է, որ այսօր քրիստոնյաները նաև կոչված են գործել նրանց համար, որոնց կյանքը դեռ կարելի է փրկել։
Անկախ նրանից, թե նման կոչը կհնչի հրապարակայնորեն, թե կհետապնդվի լուռ դիվանագիտության միջոցով, ինչպես հաճախ լինում է Հռոմի պապի դեպքում, կոալիցիան կարծում է, որ նրա ձայնը դեռ կարող է շարժել իրավիճակը՝ թեկուզ միայն միջազգային հանրությանը հիշեցնելով, որ սա փակված հարց չէ»։
