«Փաստ» օրաթերթը գրում է. 2026 թ. մարտին 12-ամսյա գնաճը կազմել է 4,5%՝ փետրվարի 4,3%-ի դիմաց՝ շարունակելով արագացման միտումը և գտնվելով գնաճի թիրախային միջակայքի վերին սահմանից բարձր։
Անդրադառնալով վիճակագրական այս ցուցանիշին՝ «Լույս» հիմնադրամը նշում է, թե սա նշանակում է, որ բարձր տնտեսական ակտիվության պայմաններում պահանջարկի կողմից գների ճնշումները շարունակում են պահպանվել, սակայն առկա են նաև առաջարկի կողմից ճնշումներ՝ պայմանավորված տարածաշրջանային լարվածությամբ և դրա հետևանքով առաջացող մատակարարման հնարավոր խնդիրներով. «Այս պայմաններում դրամավարկային քաղաքականության պայմանները դեռևս չեն խստացվել՝ վերաֆինանսավորման տոկոսադրույքը պահպանվել է 6,5 % մակարդակում»։
Վերոնշյալ ցուցանիշն ինքնին անհանգստացնող է, սակայն բանն այն է, որ առավել անապահով խավերի համար գնաճն ավելի առարկայական ու շոշափելի է զգացվում: «Վիճակագրական» գնաճն իր մեջ ներառում է տարբեր ապրանքախմբերի գների շարժը, և շատ հաճախ ոչ առաջնային սպառման մի շարք ապրանքներ կարող են ավելի նվազ թանկանալ կամ ընդհանրապես չթանկանալ, իսկ առաջին անհրաժեշտության ապրանքները թանկանան ավելի մեծ չափով: Հենց այդպես էլ գրեթե միշտ լինում է Հայաստանում, վերջին շրջանում՝ առավել ևս: Անզեն աչքով էլ նկատելի է, որ առաջին անհրաժեշտության ապրանքները վերջին տարիներին սրընթաց աճում են՝ խորացնելով հատկապես անապահով խավի առանց այն էլ ոչ բարվոք վիճակը: Իսկ եթե հավելենք, որ ապրիլի ընթացքում նոր թանկացումներ են արձանագրվել՝ վառելիքի, բանջարեղենի, մսի և այլն, ապա պատկերն առավել պարզ կդառնա: Մի խոսքով, իշխանություններն ու նրանց «կից» անձինք հարստանում են, իսկ ժողովուրդը գնալով ավելի է աղքատանում:
