Իրանագետ Վարդան Ոսկանյանը գրում է. «Առավոտյան ուշանում եմ և վերլակում անհանգիստ մտածում, որ հակառակի պես աննորմալ ցրտի պատճառով մեքենան էլ երկար ժամանակ պետք է տաքացնեմ, որպեսզի սառած դիմապակին բացվի ու քշել լինի։ Մեկ էլ՝ ո՜վ, «հաջողություն». հենց շենքի մուտքից դուրս...
















