«Փաստ» օրաթերթը գրում է. ՀՀ ներքին գործերի նախարարության համակարգում հերթական կադրային «շարժն» է արձանագրվել։ Միանգամից երեք բարձրաստիճան պաշտոնյա է ազատվել ոստիկանության պետի տեղակալի պաշտոններից։
Այպիսով.
– ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության քրեական ոստիկանության գլխավոր վարչության պետ, ոստիկանության պետի տեղակալ, գնդապետ Վարդան Վարդանյանը ազատվել է պաշտոնից։ Նրան փոխարինել է ոստիկանության գնդապետ Արթուր Բարսեղյանը։
– ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության համայնքային ոստիկանության գլխավոր վարչության պետ, ոստիկանության պետի տեղակալ, գնդապետ Կարեն Հակոբյանը ևս ազատվել է պաշտոնից։ Նրա փոխարեն պարտականությունները կկատարի ոստիկանության գնդապետ Կարեն Խաչատրյանը։
– ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության պետ, ոստիկանության պետի տեղակալ, գնդապետ Արթուր Խուդինյանը նույնպես ազատվել է զբաղեցրած պաշտոնից։ Նրան փոխարինել է փոխգնդապետ Գևորգ Զաքարյանը։
Սակայն այստեղ սկսվում է ամենահետաքրքիրը։
Ներքին գործերի նախարարի այլ հրամաններով նույն ազատված պաշտոնյաները նշանակվել են նախարարի անմիջական ենթակայությամբ պաշտոնների. Վարդան Վարդանյանը և Կարեն Հակոբյանը՝ նախարարի խորհրդականներ, Արթուր Խուդինյանը՝ նախարարի օգնական:
Այստեղ էլ առաջանում է տրամաբանական հարց՝ եթե նրանք արդյունավետ, վստահելի և պրոֆեսիոնալ ղեկավարներ էին, ապա ինչո՞ւ ազատվեցին իրենց առանցքային համակարգային պաշտոններից։ Իսկ եթե խնդիրներ կային նրանց աշխատանքի հետ, ապա ինչո՞ւ են նույն օրը տեղափոխվում նախարարի աշխատակազմ՝ խորհրդականի ու օգնականի կարգավիճակով։ Այդ ի՞նչ պետք է օգնեն կամ խորհուրդ տան, որ հնարավոր չէր նախկին բարձր պաշտոններում։
Սա արդյո՞ք պատասխանատվության ձև է, թե՞ պարզապես կադրային «փափուկ վայրէջք»՝ առանց հրապարակային բացատրության։
Քրեական ոստիկանություն, համայնքային ոստիկանություն, պարեկային ծառայություն. սրանք համակարգի ողնաշարային կառույցներ են։ Նման ծավալի միաժամանակյա փոփոխությունները սովորաբար ունենում են հստակ քաղաքական կամ կառավարման պատճառաբանություն։
Սակայն հանրությանը որևէ գնահատական կամ հաշվետվություն չի ներկայացվել։
