Քաղաքագետ Հակոբ Բադալյանը գրում է․
«Նիկոլ Փաշինյանը Հայաստանի ժողովրդին շնորհավորում է օգոստոսի 8–ի առիթով, ու նաեւ շնորհավորում է այդ առիթով՝ Ադրբեջանի ժողովրդին։
Թվում է, թե սա պաթոս է։ Իրականում, սա եւս մի ամոթալի շերտ է, որ կա այս ուղերձում։ Ամոթալի է, որովհետեւ Նիկոլ Փաշինյանը ժողովրդին շնորհավորելու աստիճանի է բարձրացնում մի իրադարձություն, որը գործնականում հայ ժողովրդի իրավազրկման դրվագ է՝ փաթեթավորված «խաղաղության» մասին հնչեղ կենացներով։
Որովհետեւ, հայ ժողովրդի պետության տարաշքով անցնող ճանապարհի համար պարտադրվել է մի ռեժիմ, որը օրինակ հստակ մերժել է նույն Ադրբեջանը՝ իր ճանապարհների մասով, հայտարարելով, որ Ադրբեջանով անցնող ճանապարհը կկառավարի միայն Ադրբեջանը, ուրիշ ոչ ոք։
Իսկ ահա Ադրբեջանի ժողովորդը ունի «շնորհավորվելու» առիթ, որովհետեւ Հայաստանին փաստացի պարտադրվել է այն պայմանը՝ փաստաթղթավորված, որ Երեւանի առաջ դրել էր Բաքուն։
Դրանով հանդերձ սակայն, Բաքուն իր համար բոլորովին այլ 8 է հռչակել «շնորհավորելի»։ Եվ դա ոչ թե 2025 թվականի օգոստոսի 8–ն է, այլ 2020 թվականի նոյեմբերի 8–ը, երբ ադրբեջանցիները օկուպացրել են Շուշին, այդ օրը եւ 44–օրյա պատերազմի իրենց հաղթանակը նշելով ռազմական շքերթով»։
