Քաղաքական վերլուծաբան Հակոբ Բադալյանը, անդրադառնալով այսօր Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի հայտարարություններին, գրում է.
«Ադրբեջանի նախագահ Ալիևը անդրադառնալով հայ-թուրքական եւ հայ-ադրբեջանական սահմանների մասին Եվրահանձնաժողովի նախագահ Ուրսուլա ֆոն դեր Լայենի հայտարարություններին, որ նա արել է Սամարղանդում՝ ԵՄ-Կենտրոնական Ասիա գագաթնաժողովի ընթացքում, ասել է, թե այդ սահմանների հետ ի՞նչ գործ ունի Եվրոպան:
Ֆոն դեր Լայենը հայտարարել էր, թե այդ սահմանները բացելը բեկումնային կլինի Միջին միջանցքի համար: Ալիևը հայտարարում է, թե դա Եվրոպայի գործը չէ, մատնացույց անելով այն, որ Միջին միջանցք արդեն իսկ կա՝ Ադրբեջանով դեպի Վրաստան:
Թվում է, թե սա որոշակի հակասական պատկեր է: Բայց, միայն առաջին հայացքից: Ալիևը անշուշտ հիանալի պատկերացնում է, թե աշխարհաքաղաքական աքցանի կամ լուսանցքի ռիսկի տակ գտնվող Եվրամիության համար որքան կարեւոր է Ադրբեջան-Հայաստան-Թուրքիա հաղորդակցությունը: Այստեղ կա նվազագույնը երկու հարց: Նախ, Վրաստանի կառավարող ուժի հետ ԵՄ ներկայիս կառավարող ուժերը մեղմ ասած լավ հարաբերության մեջ չեն: Ալիեւը դա լավ գիտե, թե խաղում է դրա վրա: Մյուս կողմից, Վրաստանում ուժեղ ներկայություն ունի Չինաստանը: Ալիեւը փորձում է խաղալ նաեւ այդ հանգամանքի վրա, հատկապես Չինաստան կատարելիք այցից առաջ փաստորեն այդպիսով անուղղակի, բայց թափանցիկ ռեվերանս անելով Պեկինին:
Եվ իհարկե, Միջին միջանցքի Ադրբեջան-Հայաստան-Թուրքիա երթուղին ԵՄ համար կարեւոր է, որովհետեւ այն «սեպ» է Ռուսաստանի և Իրանի միջև, եթե հաջողվի ձևավորել ԵՄ պատկերացումների և ազդեցության ծիրում:
Ահա այդ համատեքստում, Ալիեւը, որ ֆոն դեր Լայենի ելույթից հետո կրկնում է նրա մեկ այլ խոսք՝ անխոչընդոտ սահմաններ, հերթական անգամ անխոչընդոտ ճանապարհ պահանջելով Հայաստանից, սահմանների մասով Եվրամիությանն ասում է, թե դա ԵՄ գործը չէ:
Գրեթե կասկած չկա, որ Ալիևի այդ հայտարարությունները համահունչ են նաեւ Անկարայի պատկերացումներին, քանի որ դրանք բարձրացնում են նաեւ Թուրքիայի գինը: Ըստ ամենայնի դրա համար էլ Ալիևը որպես բոնուս ստացել է Անթալիայի դիվանագիտական ֆորումի հրավեր:
Նա կբարձրացնի գինը, իսկ մնացածն արդեն, ԵՄ հետ այսպես ասած կսակարկի Էրդողանը»։
