«Չեմ ուզում, որ մենք կենտրոնանանք նրա վրա, որ, ասենք, քաղհասարակությունն այսօր չի խոսում այս հարցերի մասին․ եթե չի խոսում, ուրեմն քաղհասարակություն չէ։ Դրա փոխարեն այսօր կա նոր ձևավորվող և արդեն զգալիորեն ձևավորված քաղաքացիական հասարակություն, որը տարբեր ձևաչափերով (ֆորմատներով) աճում է ու զարգանում․ ստեղծվում են նոր ծրագրեր (պրոյեկտներ), և արդեն հասունանում է դրանց միջև համագործակցություն ձևավորելու պահը։
Ես նաև համակարծիք չեմ այն մտքին, որ այս բոլոր հարցերը լուծելու միակ և բացառիկ պայմանը միասնական ճակատի ձևավորումն է, որովհետև դա, նախ, հեշտ գործընթաց չէ, և երկրորդ՝ պահանջում է շատ ավելի ինստիտուցիոնալ ու ռեսուրսատար աշխատանք։ Փոխարենը տեսնում եմ, որ այսօր շատ արդյունավետ է առանձին խմբերի գործունեությունը, որոնք հենց որպես թիմեր ձևավորվում են ու իրար լավ հասկանում։ Այդ ամենից մի մեծ հանձնաժողով ձևավորելը, որտեղ ոչ ոք մյուսին չի ճանաչում կամ իրար հետ աշխատելու փորձ չունի, ընդամենը ավելի է բարդացնելու աշխատանքը։
Կարծում եմ՝ շատ նպատակահարմար է ստեղծել առանձին խմբեր, որոնք կզբաղվեն որոշակի ուղղություններով և կմասնագիտանան դրանցում՝ մշտապես պահպանելով կապն (կոմունիկացիան) ու համագործակցությունը»,- այս մասին «Բռնաճնշումները Հայաստանում․ 2026 հունիս-հուլիս» թեմայով զեկույցի ժամանակ ասաց փաստաբան Հովհաննես Խուդոյանը։
Մանրամասն՝ տեսանյութում։
