Ի դեպ, Փաշինյանը, պատասխանելով լրագրողի հարցին, թե ինչո՞ւ են իր հետ քայլածներից ոմանք, օրինակ՝ ԱԽ արդեն նախկին գլխավոր քարտուղար Արմեն Գրիգորյանը անգործ մնացել, ասում է՝ հեղափոխությունը աշխատանքի տեղավորման գրասենյակ չէր։
Շատ ճիշտ պատասխան կլիներ, եթե վերջում չավելացներ, որ նա Արմեն Գրիգորյանին, օրինակ, բարձր պաշտոն է առաջարկել։
Հիշեցնենք նաև, թե ինչ եղավ հեղափոխությունից անմիջապես հետո․ պատգամավոր դարձան Նիկոլ Փաշինյանի եղբորորդին և աներորդին, պատգամավորական մանդատ ստացավ նաև նրա քավորի եղբայրը, իսկ քավորը Տավուշի մարզպետի պաշտոնը ստանձնեց։ Նիկոլ Փաշինյանի կնոջ ազգականներից ևս միայն եղբայրը չէ, որ պաշտոն ստացավ․ բարեկամական շրջանակից պաշտոններ զբաղեցրին նաև ՊԵԿ նախագահի տեղակալի, դատախազի, Գյումրու քաղաքապետի տեղակալի և այլ պաշտոններ։
Եվ այս օրինակների շարքը կարելի է դեռ երկար շարունակել․ դրանք այնքան շատ են և վերաբերում են բազմաթիվ ՔՊ-ականների․ թերևս, ավելի հեշտ կլիներ թվարկել այն պաշտոնյաներին, որոնք ազգակցական, բարեկամական կամ այլ կապերով կապված չեն ՔՊ-ականների հետ։
Շատ տրամաբանական հարց է առաջանում․ հեղափոխությունն իրո՞ք աշխատանքի տեղավորման գործակալություն չէր, թե՞ պարզապես այդ գործակալության «թափուր հաստիքները» նախատեսված էին միայն յուրայինների համար։
