«Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Լիլիթ Գալստյանը հոդված է հրապարակել․
«ՏԵՍՆԵՍ ԻՆՉՈ՞Ւ ԵՆ ՍՐԱՆՔ ՈՒ ԹՈՒՐՔԵՐՆ ԱՅԴՔԱՆ ՎԱԽԵՆՈՒՄ ԴԱՇՆԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆԻՑ, ԱՅՍ ԷԼ 135 ՏԱՐԻ․․․
Ըստ էության Արման Բաբաջանյանի համար զրպարտելը մնայուն գործելաոճ է, Ես կասեի՝ հոգեվիճակ ․․․
Դեռևս 16.07.2021թ․ դատարանը պարտավորեցրել է Արման Բաբաջանյանին հրապարակայնին ՆԵՐՈՂՈՒԹՅՈՒՆ ԽՆԴՐԵԼ ՀՅ ԴԱՇՆԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆԻՑ, ինչպես նաև կուսակցության ԳԵՐԱԳՈՒՅՆ ՄԱՐՄՆԻ ԲՈԼՈՐ ԱՆԴԱՄՆԵՐԻՑ՝ ՀՅԴ հասցեին հնչեցրած, իրականությանը չհամապառասխանող վիրավորական արտահայտությունների համար։ Դատարանն անգամ ներողության տեքստն է սահմանել։
15․09․2022թ վճռով դատարանը պարտավորեցրել է նույն Ա․ Բաբաջանյանին, հրապարակային ներողություն խնդրել Խոսրով Հարությունյանից՝ զրպարտելու միջոցով նրա պատվին, արժանապատվությանը և գործարար համբավին պատճառած վնասի համար։
Ա․ Բաբաջանյանի կյանքի այլ իրավական դրվագներին և մանրամասների չեմ անդրադառնում, բայց գոնե այս երկու դրվագները և վերջինիս շարունակվող վարքն ինձ թույլ է տալիս բարձրաձայնել, որ վերջինս զրպարտողի և սուտ տեղեկություններ տարածողի վարքն հաղթահարելու դժվարություն ունի։ Հոգեբանության մեջ սա որակվում է որպես լատենտ հոգեվիճակ։
Օրերս իշխանական խոսափողին տված հարցազրույցում նույն Ա․ Բաբաջանյանը՝ հատելով բարոյականության հնարավոր կարմիր գծերը, ստի և զրպարտանքի հերթական ճափաբաժնով թունավորեց հայ մարդուն։
Ականջահաճո հաստատում անելով, թե «չի կարելի անարգել իրավակարգն ու օրենքը», վերջինս բառիս բուն իմաստով անցավ զառանցանքի ու կեղծիքի, թե ընդդիմությունը Հայաստանը զրկում է սուբյեկտայնությունից և պատարազմ է բերելու։ Սա կարելի էր արհամարհել, որպես հրապարակ նետված պրոպագանդիստական դատարկախոսություն։ Ի վերջո
հանձնառություն ունեն՝ բեմադրել 15մլն եվրոյանոց հիբրիդային պատերազմ ․․․
Բայց սույն անձը, որին արդեն մեկ անգամ դատարանը պարտավորեցրել է ԴԱՇՆԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆԻՑ ներողություն խնդրել, շարունակում է նույն ոճով ԶՐՊԱՐՏԵԼԸ, թե Դաշնակցության մեջ ինչքան Նաիրի Հունանյաններ կան։
Նողկալի է․․․և այսքա՜ն չհարգել սեփական անունը․․․
Իսկապես, տեսնես ինչո՞ւ են սրանք ու թուրքերն այդքան սարսափում դաշնակցությունից, այս էլ 135 տարի․․․»:
