Ինչպես նախորդիվ կանխատեսվում էր, տարածաշրջանային պատերազմի հավանականությունն ավելի ու ավելի իրատեսական է թվում։

ԱՄՆ-ի կողմից Իրանի միջուկային օբյեկտների դեմ իրականացված կործանարար հարվածները, փաստացի, նշանակում են, որ Վաշինգտոնն ուղղակիորեն ներքաշվել է Թեհրանի դեմ մղվող պատերազմում։

Հակամարտության ծավալման հետագա սցենարները մեծապես պայմանավորված են նաև Իրանի հաշվարկներից, արձագանքից։

Ըստ այդմ՝ կարելի է կանխատեսել զարգացումների մի քանի տարբերակներ.

1.Վատթարագույնը՝ Իրանը որոշում է պատասխանել ԱՄՆ-ին՝ տարածաշրջանի մի քանի երկրներում ամերիկյան ռազմաբազաների թիրախավորմամբ, որը ՏԱՐԱԾԱՇՐՋԱՆԱՅԻՆ պատերազմի ամենաիրատեսական սցենարն է։

2.Իրանը «դեմքը փրկելու» և ամերիկյան ուղղությամբ հակամարտությունը չընդլայնելու նպատակով մի քանի խորհրդանշական հարվածներ է հասցնում տարածաշրջանի ջրային տարածքներում տեղակայված ամներիկյան ռազմածովային ուժերին, որտեղից, մեծ հավանականությամբ, իրականացվել է ամերիկյան գրոհը։ Այս սցենարի փոխադարձ ըմբռնումը բավականաչափ մեծ ներուժ ունի կանխելու հակամարտության աճը՝ հաշվի առնեով այն հանգամանքը, որ Իրանի դեմ ԱՄՆ-ի գործողությունների առանցքային հիմնավորումն իրանական «միջուկային սպառնալիքի» վերացումն է, և չկան այլ նպատակներ։

3. Այնուամենայնիվ, անկախ իրանական պատասխանի թիրախից և մասշտաբից, Իսրայելին հաջողվում է ապահովել ԱՄՆ-ի մասնակցությունը՝ Թել Ավիվի «պլան-մաքսիմումի»՝ Իրանում իշխող վարչակարգի տապալման գործողությունը։ Հաշվի առնելով Սպիտակ տանը պաշտոնավարող վարչակազմի առանձնահատկությունները՝ մեծ է հավանականությունը, որ Նեթանյահուի կառավարությունը կարող է հաջողել այս հարցում ևս։ Այս տարբերակը, իհարկե, ենթադրում է որոշակի տևողությամբ հյուծիչ պատերազմ՝ դարձյալ

Իրանի հարևանությամբ համակամարտության ընդլայնման հավանականությամբ։

Ամեն դեպքում Հայաստանի հարևանությամբ ընթացող պատերազմն աստիճանաբար ավելի ու ավելի վտանգավոր է դառնում՝ անխափան կերպով պահպանելով նախորդիվ նշված բոլոր մարտահրավերները։