Պատմաբան Վահե Սարգսյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «Երեկ մի քանի երկրների օրինակով (Թուրքիա, Սինգապուր, Իսրայել, Կատար, Իրան, Եգիպտոս) ցույց տվեցինք, որ իրականում պետության սուվերենությունը (ինքնիշխանությունը) իրոք ոչ թե հռչակագրային տեքստ է, այլ կիրառելի ուժ։
Որո՞նք են Հայաստանի ռազմավարական արժեքները, և ինչպես է վարվում դրանց հետ ինքնիշխանության մասին ճամարտակող Նիկոլ Փաշինյանի իշխանությունը։
1. Աշխարհաքաղաքական հանգույց (հյուսիս-հարավ և արևելք-արևմուտք)։
2․ Սյունիքի գործոն։ Սա միակ ցամաքային ուղին է, որը կապում է Իրանը Եվրասիական տնտեսական միության և Սև ծովի հետ՝ շրջանցելով Թուրքիային ու Ադրբեջանին։ Սա մեր ամենամեծ ռազմավարական լծակն է։
3․ Սփյուռքը որպես «Ցանցային պետություն»։ Հայաստանի սուվերենությունը չի սահմանափակվում միայն իր սահմաններով։ Հզոր սփյուռքը պետք է ծառայի որպես «փափուկ ուժ», որն ունակ է ազդել գերտերությունների որոշումների վրա ներսից (ինչպես հրեական լոբբին ԱՄՆ-ում)։ Սա պետական մակարդակով կառավարվող ռեսուրս պետք է լինի։
Շարքում կարող ենք նշել ՏՏ, ռազմաարդյունաբերական ոլորտը, ջրային ռեսուրսները, պղնձի և մոլիբդենի հսկայական պաշարները, ատոմակայանը։
Ի՞նչ է տեղի ունենում։
1․ «Խաղաղության խաչմերուկ» գոռալով՝ իրականում Նիկոլ Փաշինյանի իշխանությունը երկրի սուվերենության այդ անկյունաքար-կամուրջը դարձրեց միջանցք կամ, այլ կերպ ասած, ոտքի կոխան կամ փալասի կտոր, որի վրայով անարգել քայլելու են թշնամիներ Թուրքիան ու Ադրբեջանը։
Ավելին, փորձ արվում դա անել Իրանի (կտրվում է կապը ԵԱՏՄ-ի ու Սև ծովի հետ) և ՌԴ-ի ռազմավարական շահերի հաշվին, ինչը ուղղակի Հայաստանը կարող է վերածել երկրորդ Ուկրաինայի։
Փաստենք, որ «Խաղաղության խաչմերուկ» միրաժի թմբկահարմանը զուգահեռ իրականում լայն թափով շարունակվում է ՀՀ-ի շրջափակման քաղաքականությունը Թուրքիայի կողմից (օրինակ, Կարս-Գյումրի երկթաղուղու վերաբացման փոխարեն ակտիվորեն կառուցվում է Կարս-Իգդիր-Նախիջևան երկաթուղին, որը միջանցքի միջոցով «ճզմելով» ՀՀ-ն՝ գնալու է Բաքու)։
2․ Փաշինյանի իշխանության ուղիղ գործողություններով կաթվածահար է Հայաստան-Սփյուռք օրգանական ու կենսատու կապը։ Սփյուռքը իր հսկայական ցանցային ներուժի առյուծի բաժինը ծառայեցնում է ոչ թե համահայկական շահերին, այլ Փաշինյանի իշխանության քաոսը, դավաճանություններն ու հակապետական գործողությունները չեզոքացնելուն։
3․ Ռազմաարդյունաբերություն գրեթե գոյություն չունի, ռազմավարական տեսանկյունից չեն կառավարվում նաև նշված մյուս ոլորտները։
Հետևաբար, Փաշինյանի իշխանության այն հոխորտանքները, թե իրենք բարձրացրել են ՀՀ-ի սուվերենության աստիճանը, ոչ միայն տոտալ խաբկանք է (նիկոլական ոճով), այլ Հայաստանի սուվերենության ուղիղ գահավիժումը քողածածկող, թաքցնող էժան հնարք»։