(Ինչպե՞ս խուսափել Արևմտյան Հայաստանի ճակատագրից)
Քաղաքագետ Բենիամին Մաթևոսյանն Alpha News-ի եթերում «Վերնագիր» հեղինակային հաղորդման ընթացքում ներկայացրել է թեմայի շուրջ մասնագիտական վերլուծություն, որում մասնավորապես ասվում է.
«Հայաստանի իշխանությունները դառնում են ավելի ու ավելի անկեղծ։Դա տեղի է ունենում ոչ թե իրենց կամքով, այլ հանգամանքների բերումով։ Նրանք ստիպված են «բաց խաղալ», օրինակ՝ հայտարարելով, որ Հայաստանին սպասվում է ոչ թե սահմանադրակա նբարեփոխում, այլ նոր Սահմանադրության ընդունում։ Նոր Սահմանադրությունում չի լինի հղում Հայաստանի Անկախության հռչակագրին, որտեղ կան ինչպես Հայոց ցեղասպանության մասին դրույթն ու Հայաստանի և Արցախի վերամիավորման մասին դրույթը։
«Բաց ու անկեղծ» լինելը հասել է այն մակարդակի, որ Հայաստանի արտաքին գործերի նախարար Արարատ Միրզոյանը ընդունում է, որ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբին պետք է փոխարինի «Էրդողանի խումբը»։ «Թուրքիան կարող է կառուցողական դեր խաղալ հայ-ադրբեջանական հարաբերություններում»,- նշել է Միրզոյանը Անթալիայում թուրքական ԶԼՄ-ներին տված հարցազրույցում։
Այս հայտարարությամբ Միրզոյանն անուղղակիորեն հաստատեց Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի խոսքերը, ով դեռ 2024 թվականի աշնանը հայտնել էր՝ Նիկոլ Փաշինյանը Նյու Յորքում «Թուրքական տանը» հանդիպման ժամանակ հետաքրքրություն է հայտնել, որ Թուրքիան միջնորդի Ադրբեջանի հետ խաղաղության հաստատման հարցում։ Էրդողանն ավելի արագ, քան Փաշինյանը, հայ ընտրողներին պատմեց, թե ինչ է խնդրում Փաշինյանը Թուրքիայից փակ դռների հետևում։
Մինչ իշխանությունը Նիկոլ Փաշինյանին փոխանցելը 2018 թվականին, Հայաստանն ուներ Արցախ և ԵԱՀԿ Մինսկի խումբ, որն ուներ մանդատ կարգավորելու Ղարաբաղյան խնդիրը։ Սակայն 2018-ի մայիսի առաջին օրերից ՝ որպես վարչապետ, Փաշինյանը սկսեց քննադատել Մինսկի խմբին ՝ պահանջելով հստակեցնել նրա առաքելությունը։ Արդյունքում, 2025 թվականի գարնանը Մինսկի խումբը կարող է լուծարվել, իսկ նրա տեղը կզբաղեցնի «Էրդողանի խումբը»։
Հայաստանը մտնում է ընտրական ցիկլ և հնարավոր փոփոխությունների շրջան։ Կարևոր է գիտակցել, որ Փաշինյանն, ամենայն հավանականությամբ, չի կարողանա կամ չի էլ ցանկանա դուրս բերել երկիրը ստեղծված իրավիճակից։ «Էրդողանի խումբը» ոչ միայն չի պատրաստվում նպաստել Երևանի և Բաքվի հարաբերությունների կարգավորմանն, այլև Հայաստանի պետականությունն իր սահմանների կողքին համարում է «արհեստական կազմավորում»։ Քաղաքական գործընթացների տրամաբանությունը հուշում է՝ Հայաստանին անհրաժեշտ է նոր առաջնորդ և թիմ, որը կկարողանա կառուցել երկխոսություն Ռուսաստանի և Թեհրանի հետ։ Հակառակ դեպքում, Հայաստանի Հանրապետությունը կարող է կրել Արևմտյան Հայաստանի ճակատագիրը։
Մտածե՛ք այդ մասին․․․»։
