Սոցիալական ցանցերում ակտիվորեն տարածվում են տեսանյութեր, որոնցում ամառային շոգ օրերին Չինաստանի բազմահարկ բնակելի շենքերի տանիքներից բարձրանում են ջրային մառախուղի խիտ ամպեր։
Այս անսովոր տեխնոլոգիան ստացել է «Rooftop Rain» («Տանիքներից անձրև») անունը և արդեն լայն քննարկումների առիթ է դարձել համացանցում, հայտնում է Oddity Central-ը։
Տասնամյակներ շարունակ քաղաքներում շոգի դեմ պայքարի հիմնական միջոցը եղել է օդորակիչների կիրառումը։ Սակայն կլիմայական փոփոխության հետևանքով ջերմաստիճանների աճի պայմաններում Չինաստանը սկսել է փորձարկել նոր մեթոդներ՝ խիտ բնակեցված բնակելի թաղամասերը սառեցնելու համար։ Այդ լուծումներից մեկը հենց այս համակարգն է, որը արդեն միլիոնավոր մարդկանց ուշադրությունն է գրավել։
Տեղեկությունների համաձայն՝ տեխնոլոգիան փորձարկվում է Շանսի նահանգի Յունչեն քաղաքում՝ Չինաստանի հյուսիսում։ Մի քանի բազմաբնակարան շենքերի տանիքներին տեղադրվել են բարձր ճնշման հատուկ ցողիչներ, որոնք օդ են արձակում շատ մանր ջրի կաթիլներ։ Նախնական տվյալներով՝ դա թույլ է տալիս շենքի շրջակայքում ջերմաստիճանը նվազեցնել մոտ 8°C-ով։
Համակարգի աշխատանքը հիմնված է հայտնի ֆիզիկական երևույթի վրա՝ գոլորշիացման միջոցով սառեցման։ Ջրի մանր կաթիլները արագ գոլորշիանում են՝ կլանելով շրջակա օդի ջերմությունը, ինչի արդյունքում նվազում է ջերմաստիճանը։ Մեխանիզմը նման է մարդու մարմնի բնական սառեցմանը, երբ քրտինքը գոլորշիանում է մաշկից։
Մշակողները նշում են, որ համակարգը նախատեսված է միայն շատ շոգ և չոր եղանակային պայմանների համար։ Այդ դեպքում ջուրը պետք է ամբողջությամբ գոլորշիանա՝ մինչև գետնին հասնելը, ուստի անցորդները չեն հայտնվում «անձրևի» տակ։ Այդ պատճառով որոշ օգտատերեր կարծում են, որ ավելի ճիշտ կլիներ այն անվանել ոչ թե «տանիքներից անձրև», այլ «տանիքային մառախուղ»։
Տեսանյութերի հայտնվելուց հետո Reddit-ում, Instagram-ում և այլ հարթակներում շատ օգտատերեր հարցրել են, թե ինչու նման տեխնոլոգիաները դեռ լայնորեն չեն կիրառվում հատկապես Եվրոպայում և Հյուսիսային Ամերիկայում, որտեղ նույնպես վերջին տարիներին հաճախ գրանցվում են ծայրահեղ շոգեր։
Սակայն, չնայած մեծ հետաքրքրությանը, «Rooftop Rain»-ի արդյունավետությունը դեռ քննարկման փուլում է։ Մասնագետները նշում են, որ բացակայում են բաց տվյալներ այն մասին, թե որքան արդյունավետ է համակարգը մեծ քաղաքներում, և արդյոք այն արդարացնում է իր շահագործման ծախսերը։
Մասնավորապես դեռ հայտնի չէ՝ որքան ջուր է անհրաժեշտ մեծ բնակելի թաղամասերի սառեցման համար, արդյոք ցողիչները չեն խցանվում հանքային նստվածքների պատճառով, և որքանով է նվազում ջերմաստիճանը հենց շենքերի ներսում, այլ ոչ միայն դրանց շուրջ։
Այնուամենայնիվ, տեղեկությունների համաձայն՝ մի շարք չինական քաղաքներում արդեն գործում են տանիքներից անձրևաջրի հավաքման համակարգեր, որոնք կարող են օգտագործվել նման սառեցման տեխնոլոգիաների համար։ Սա վկայում է, որ Չինաստանը շարունակում է որոնել նոր լուծումներ ծայրահեղ շոգերի դեմ պայքարի համար՝ արագ ուրբանիզացիայի և կլիմայական փոփոխության պայմաններում։
