«Լավատեսությունն ասում է՝ լավ կլինի, իսկ Հույսն աղաղակում է, որ Աստված Իր գործը դեռ չի ավարտել. Նոյեմբեր 9-10. Ամոթի ու խայտառակության օր…»,-գրում է Բագրատ սրբազանը, հավելելով.
Ես չեմ ցանկանում, որ մեր երեխաները ժառանգեն մեր վախերը, այլ ցանկանում եմ, որ նրանք ժառանգեն մեր քաջությունը, արժեքները եվ հույսը՝ ժառանգեն ոչ թե մեր պարտություններ, այլ հաղթանակները;
Ես միգուցե շատ լուծումների պատասխանները չունենամ, բայց մեկ բան հստակ է ինձ համար…Ես երբեք չեմ հրաժարվի Հայաստանից/Արցախից ու Հայի պայքարից… Եվ նաև չեմ ցանկանում, որ մեր փոքր հաշիվների պատճառով հրաժարվենք միմյանցից:
Հաստատուն մնացե՛ք, պահե՛ք ձեր հավատքը, մերժե՛ք հուսահատությունը, մի հրաժարվեք հույսից և մի դավաճանեք նրան…Հույսը կենդանի է՝ ապրող Հարության հույսով…
Հայստանս ոտքի՛ է կանգնելու…և մեր հաղթանակն այլընտրանք չունի, քանզի մեր երազներն ու իղձերն ավելի մեծ են, քան մեր կյանքի սահմանափակ թվով տարիները…
09.11.2026.
Հայրենիքի Կալանավոր
Բագրատ արքեպիսկոպոս Գալստանյան»
