Արդյո՞ք հայրենիքը պետությունն է։ Այսօր հաճախ է շահարկվում այս թեման։ Իհարկե, իդեալական կլիներ, եթե հայրենիքի և պետության շահերը համընկնեին և միասնական լինեին։ Ցավոք, այսօր այդպես չէ, այս մասին նշել է Վոլգոգրադի «Սուրբ Գևորգ» եկեղեցու հոգևոր հովիվ Տեր Մաղաքիա քահանա Օհանյանը։
Տեր Հոր խոսքով՝ այո՛, պետությունը հայրենիքի պաշտպանության, իրավական և անվտանգային համակարգի երաշխավորն է, բայց, եթե պետությունը չի կարողանում պաշտպանել հայրենիքը՝ կորցնելով նրա մի մասը, ապա վտանգավոր և կեղծ եզրույթ է՝ ասել, թե հայրենիքը պետությունն է։
«Մեզ համար հայրենիքն ավելին է, քան այսօրվա մեր պետության սահմանները։
Հայրենիքն ավելի մեծ և լայն հասկացություն է, քան՝ Պետությունը։
Դարեր շարունակ հայ ժողովուրդը, պահպանելով հայրենիքի գաղափարը և սիրո զգացումը, կարողացել է վերականգնել իր պետականությունը։
Հայրենիքի գաղափարը սահմանափակել պետության մեջ՝ նշանակում է կորցնել մեր նախնյաց օրհնությունը, ինքնությունը և հրաժարվել ազգային երազանքներից։
Հայրենիքը հոգևոր, մշակութային և զգացմունքային հասկացություն է՝ հիմք ունենալով լեզուն, կրոնը, ավանդույթները մշակույթն ու պատմական հիշողությունը։ Իսկ պետությունը քաղաքական, իրավական և վարչական հասկացություն է, հիմք ունենալով՝ սահմանադրությունը, պետական ինստիտուտները և կառավարությունը։
Պետությունը կարող է լինել նաև ո՛չ ազգային, որը մեզ՝ հայերիս համար շատ վտանգավոր է։
Հայրենիք, ազգային և ավանդական հասկացությունները անընդունելի են գլոբալիստների, աղանդավորների և նեոբոլշևիկների համար։
Աստված պահապան մեր Հայրենիքին, պետությանը և մեր ազգին»,- նշել է Տեր Մաղաքիան։
