Հայաստանի երկրորդ քաղաքը՝ Գյումրին, շաբաթ օրը նշում էր իր տոնը՝ Քաղաքի օրը։ Տոնական միջոցառումների, համերգների և հանրային ուրախության ֆոնին նկատելի դարձավ մի ուշագրավ բացակայություն՝ Նիկոլ Փաշինյանի շնորհավորական ուղերձի բացակայությունը։
Հայտնի է, որ այս տարի Գյումրու օրվա հիմնական միջոցառումների կազմակերպման գործում մեծ դերակատարում ուներ «Տաշիր» բարեգործական ընկերությունն ու «Մեր ձևով» շարժումը, որն ունի ընդդիմադիր ուղղվածություն և բացահայտ քննադատում է գործող իշխանություններին։
Այս համատեքստում, Փաշինյանի կողմից շնորհավորական ուղերձ հղելը կարող էր դիտարկվել, որպես իրեն քննադատող ուժի կողմից կազմակերպված միջոցառման խրախուսում։ Հետևաբար, լռությունը կարող է լինել գիտակցված քայլ՝ հստակ սահմանազատվելու տոնի կազմակերպիչներից և ցույց տալու, որ կառավարությունը չի կիսում կամ չի ողջունում նրանց նախաձեռնությունը։ Ըստ էության, սա կարող է լինել ուղերձ առ այն, որ իշխանությունը չի պատրաստվում իր ներկայությամբ կամ շնորհավորանքով լրացուցիչ կշիռ հաղորդել իր քաղաքական հակառակորդներին։
Գյումրին, լինելով Հայաստանի երկրորդ քաղաքը, ավանդաբար ունեցել է ընդդիմադիր տրամադրություններով աչքի ընկնող ընտրազանգված։ Իշխող ուժը այստեղ երբեք չի վայելել այնպիսի անվերապահ աջակցություն, ինչպես այլ համայնքներում։
Փաշինյանի լռությունը կարող է մեկնաբանվել նաև որպես քաղաքական ուղերձ հենց գյումրեցիներին։ Սա կարող է լինել իշխանության դժգոհության լուռ արտահայտությունը՝ կապված քաղաքի քաղաքական տրամադրությունների հետ։
Կարելի է ենթադրել, որ Նիկոլ Փաշինյանի լռությունը ոչ թե պատահականություն էր, այլ լավ կշռադատված քաղաքական քայլ։ Այն ցույց է տալիս Հայաստանում առկա խորը քաղաքական բևեռացումը, որտեղ նույնիսկ ազգային կամ քաղաքային տոները դառնում են քաղաքական դիմակայության թատերաբեմ։ Այս քայլով կառավարությունը, ամենայն հավանականությամբ, ուղերձ է հղել և՛ իր քաղաքական ընդդիմախոսներին, և՛ այն համայնքներին, որոնց իշխանությունը չի համարում իր հենարանը։
