«Իսրայելը կարո՞ղ է օգտագործել Ադրբեջանի տարածքը Իրանի դեմ գործողությունների համար: Անկասկած: Ադրբեջանը գլխավորապես հենց դրա համար էլ պետք է Իսրայելին»,-գրում է քաղաքական վերլուծաբան Հակոբ Բադալյանը։

Նա շարունակում է.

«Իրանն այդ դեպքում կարո՞ղ է հարվածներ հասցնել Ադրբեջանին: Թերեւս ոչ: Որովհետեւ Իսրայելը Ադրբեջանի տարածքը չի օգտագործելու այսպես ասած բաց թիրախավորման համար, իսկ պատասխան թիրախավորումն այդ դեպքում նշանակելու է պարզապես հարված Ադրբեջանի տարածքին, ինչը Իրանը չի գտնի նպատակահարմար:

Միեւնույն ժամանակ, որեւէ կերպ բացառելի չէ, որ առավել ստույգ տեղեկատվության դեպքում Իրանը հասցնի թիրախային հարվածներ: Բայց, դա կապված մասշտաբներից, քաղաքական մի շարք հանգամանքներից: Այսինքն, այստեղ խոսք չի կարող լինել ական ընդ ական կամ ատամ ընդ ատաման սկզբունքով գործելու մասին: Այստեղ գործողությունները կամ դրանց բացակայությունը պայմանավորված են լինելու շատ ու շատ նուրբ հանգամանքներով:

Բայց, մի օրինակ բերեմ, ներկայացնելու համար, որ ինչքան էլ գրեթե անհավանական է դիտվում, որ Իրանը որեւէ գործողություն իրականացնի Ադրբեջանի դեմ, անհավանական չէ նաեւ որեւէ գործողությունը: Իսկ օրինակը՝ Իրան-Պակիստան փոխադարձ հարվածներն են, որ նախորդ տարի երկրները հասցրին միմյանց տարածքներին, հայտնելով ահաբեկչական խմբավորումներին թիրախավորելու մասին: Պակիստանն ու Իրանը հարվածեցին միմյանց տարածքներին, եւ շարունակեցին նորմալ հարաբերվել իրար հետ:

Ասել կուզի, քաղաքականությունը երբեք ու երբեք միագիծ եւ աներկբա երեւույթ չէ: Այո, այն պարունակում է իրատեսականության, ռացիոնալ գնահատումների համակարգ, որով էլ պետք է չափել, բայց թերեւս պետք չէ նաեւ բացառել ոչինչ, որովհետեւ նույն ռացիոնալությունը կարող է իքս պահի պահանջել քայլեր, որոնք մինչ այդ իհարկե եղել են ոչ ռացիոնալ:

Սրանով հանդերձ, նաեւ թերեւս հարկ է նկատել, որ, եթե անգամ ձեւավորվի որեւէ պահ ու իրավիճակ, որ Իրանը ռացիոնալ դիտի Ադրբեջանի տարածքում Իսրայելին թիրախավորելը, ապա դա Հայաստանի տարածքում բոլորովին «ծնծղաների» առիթ չէ, որովհետեւ դա կնշանակի, որ ռեգիոնում զգալիորեն անջատվում են  արգելակները:

Այս ամենը պարզապես՝ բարձրաձայն մտորում»։