Շարունակում ենք ներկայացնել Նիկոլ Փաշինյանի տված խոստումներն ու իրական պատկերը
01․05․2018թ․, ելույթ Հանրապետության հրապարակում
Խոստում — Հայաստանը պետք է ջնջի իր երեսին դաջված ամենաամոթալի խարանը՝ շուրջ 30 տոկոսանոց աղքատությունը, որը երկար տարիներ մեր ժողովրդին զրկում է ապագայից ու հայրենիքից:
21․11․2018թ․ Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարում է․ «Իմ խորին համոզմամբ՝ երկար տարիներ ՀՀ-ում խրախուսվել է աղքատությունը, քանի որ գործող քաղաքական համակարգին ձեռնտու է եղել, որ մարդիկ լինեն աղքատ, քանի որ աղքատ մարդկանց ընտրակաշառքով շատ ավելի հեշտ է ուղղորդել կոնկրետ ընտրության: Մենք ուզում ենք, որ ՀՀ-ում լինեն հարուստ մարդիկ»։
2018թ․ արտահերթ ընտրություններին «Իմ քայլը» դաշինքը մասնակցում էր «Երջանիկ անհատ, հոգատար հանրություն, հզոր պետություն» կարգախոսով։ Նախընտրական ծրագրում խոստանում էին․ «Մինչև 2023 թվականը աղքատությունը իջեցնելու ենք առնվազն 10 տոկոսային նիշով` վերացնելով ծայրահեղ աղքատությունը»։
13.12.2018թ․, կառավարության նիստ
Խոստում — Մեր խնդիրն է Հայաստանում ծայրահեղ աղքատությունը վերացնելը և աղքատությունն էականորեն նվազեցնելը: Ունենք քաղաքացիների մանդատը և այս խնդիրները պետք է կարողանանք լուծենք առաջին հերթին աշխատանքի խրախուսմամբ և աշխատանքի համար բարենպաստ պայմաններ ստեղծելու ճանապարհով։
Իրական պատկեր
Աղքատության թվային պատկերը հետևյալն է
- 2018թ․ — 23.5%
- 2019թ․ — 26.4%
- 2020թ․ — 27%
- 2021թ․ — 24․8%
- 2022թ․ — 24․8 %
2023 թվականի ցուցանիշը դեռ հրապարակված չէ։
Աղքատության մակարդակը, ըստ աղքատության վերին գծի, հետևյալն է․
- 2019թ․ — 43,8%
- 2020թ․ — 47,6%
- 2021թ․ — 45,7%
- 2022թ․ — 41,3%
Ծայրահեղ աղքատությունը 2022թ․ կազմում է 1․2 տոկոս, այնինչ Նիկոլ Փաշինյանը խոստանում էր վերացնել։
Փաստորեն, համաձայն խոստումների, պետք է Հայաստանում աղքատությունը 2023 թվականին արդեն կազմեր 13,5 տոկոս․ չնայած պաշտոնական թվերը դեռ չեն հրապարակվել, սակայն կարող ենք պնդել, որ այս խոստումը չի կատարվել։ 2022թ․ համեմատ, լավագույն դեպքում կարող է տատանումը կազմել 1-2 տոկոս։
Աղքատության մասին Նիկոլ Փաշինյանի տարբեր հայտարարությունները տեսանյութով՝ այստեղ։
08․05․2018թ․, Ելույթ՝ Հանրապետության հրապարակում
Ելույթ – Երթևեկության կանոնների, ավտոկայանատեղիների հետ կապված Հայաստանի քաղաքացիներին տարեկան միլիոնավոր տուգանքներ են նշանակվում, ինչից կարող է տպավորություն ստեղծվել, թե Հայաստանում ապրում են բացառապես օրինախախտներ, ովքեր ոչ մի բանով ավելի հաճույքով չեն զբաղվում, քան օրենքները խախտելով: Այս աբսուրդ իրավիճակը ոչ միայն չի նպաստում երթեւեկության կարգապահության պահպանմանը, այլեւ ուղղակիորեն հարվածում է քաղաքացիների գրպանին, նրանց ինքնազգացողությանն ու տրամադրությանը:
Իրական պատկեր – Երթևեկության տուգանքների տարբերակներն այս հայտարարությունից հետո ավելացել են։ Մասնավորապես, շատացել են արագաչափերն ու տեսախցիկները, բացի այդ էլ ներդրվել է կրկնակի տուգանքների համակարգ, այն է՝ բալային համակարգը։
12.05.20թ․ ներդրվեց «ոստիկանության ծածուկ ծառայությունը», ըստ ոստիկանության՝ Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման, ճանապարհային երթևեկության կանոնները խախտող վարորդներին հայտնաբերելու աշխատանքներն առավել արդյունավետ դարձնելու նպատակով։
26․12․2023թ․ Երևանի քաղաքապեըարանը մեծացրեց կարմիր գծերի վճարները՝ 12 հազար դրամի փոխարեն Երևանի կենտրոնում սահմանելով 160 հազար դրամ։ Դա ևս գնահատվեց որպես տուգանքների և քաղաքացու գրպանը մտնելու ձև։
28.12.2023թ․, կառավարության նիստում Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարեց․ «Արձանագրում ենք, որ քաղաքացին տուգանքի մատերիալ, չէ, նրա խախտումը չենք խրախուսում, բայց եթե շարունակում է խախտում անել, մենք իրեն ասում ենք, որ ՀՀ-ի ճանապարհներով ավտոմեքենա չպետք է վարես»։
19.11.2018թ․, Հանդիպում Գեղարքունիքի մարզի համայնքապետերի հետ
Ելույթ – Ինձ համար, օրինակ զարմանալի է, թե ինչու է մարդը 15-20 տարի 80 հազար դրամ աշխատավարձով աշխատում։ Նա, ում տեղը չի այդ 80 հազարանոց աշխատավարձը, նա գնա ավելի պատշաճ աշխատանքով զբաղվի, իսկ ում գործն է՝ կարողանանք այդ 80 հազարը 160 հազար դարձնենք։
Իրական պատկեր – Այս ելույթից 5 տարի անց Հայաստանում նվազագույն աշխատավարը ավելի քիչ է Նիկոլ Փաշինյանի նշած 80 հազար դրամից և կազմում է 75 հազար դրամ։ Թեև Նիկոլ Փաշինյանը խոստանում էր 80 հազարը դարձնել 160 հազար դրամ, այնուամնեայնիվ, 2024 թվականի պետական բյուջեում նվազագույն աշխատավարձի բարձրացում նախատեսված չէ։
06․05․2020թ․, Ելույթ Ազգային ժողովում
Հայտարարություն — Իսկ հայության շրջանում որևէ մեկը կա, որ այլ դիրքորոշում ունի՞ , ես լավ չեմ պատկերացնում դա։ Մենք ինչի՞ մասին ենք խոսում ընդհանրապես, Արցախի ինքնորոշման իրավունքի միջազգային ճանաչան մասին։ Ո՞վ ա, որ հակառակն ա պնդում․ հայ ժողովրդի շրջանում ընդհանրապես մարդ կա, որ այլ դիրքորոշում ունի՞։ Ես ուզում եմ էդ մարդու անուն-ազգանունը իմանամ։ Ոչ մի կառավարություն Ղարաբաղի հարցի մասին էնքան բան չի ասել, ինչքան ասել է մեր կառավարությունը։
22․05․2020թ․, Ելույթ Շուշիում
Խոստում — Ոչ բռնի, թավշյա, ժողովրդական հեղափոխութունն արցախյան ազատամարտին, նրա նպատակին ու էությանը, նրա երազանքներին ու արժեքներին հակադրելու բոլոր փորձերն իզուր են։ Եվ ինչպես 1988 թվականին մեկնարկած և հաղթած հեղափոխությունը բերեց Արցախի ազատագրման, այնպես էլ ոչ բռնի, թավշյա, ժողովրդական հեղափոխությունն անխուսափելիորեն և հրամայաբար պետք է բերի Արցախի փաստացի ինքնորոշման, միջազգային և դե յուրե ճանաչման։
Իրական պատկեր — Նիկոլ Փաշինյանը 44-օրյա պատերազմից հետո մի որոշ ժամանակ ևս խոսում էր ինքնորոշման իրավունքի մասին։ Ավելին, նույն բանը նաև գրված էր 2021թ․ արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններում՝ «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության ծրագրում։
Իսկ կառավարության՝ 2021-2026թթ․ գործունեության ծրագրում նշվում է․ «Առաջիկա տարիներին Կառավարության գլխավոր խնդիրը պետք է լինեն ԼՂ ժողովրդի անվտանգության ապահովումն ու Ղարաբաղյան հիմնախնդրի խաղաղ և համապարփակ կարգավորումը։ Ղարաբաղյան հիմնախնդրի վերջնական կարգավորումը Կառավարությունը տեսնում է ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահության ներքո Լեռնային Ղարաբաղի վերջնական կարգավիճակի հստակեցմամբ՝ հայտնի սկզբունքների և տարրերի, այդ թվում՝ ինքնորոշման իրավունքի հիման վրա»:
2022 թվականից սկսած՝ իշխանության ներկայացուցիչները դադարեցին խոսել Արցախի ինքնորոշման իրավունքի մասին, Արցախի Հանրապետության փոխարեն սկսեցին օգտագործել «Լեռնային Ղարաբաղ»-ը։ Իսկ 25․07․2023թ․ մամուլի ասուլիսում Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարեց․ «Եթե բոլոր պետություններն ինքնորոշվեն, ըստ էության՝ ոչ մի պետություն գոյություն չի ունենա»։
Շարունակելի
