«Փաստ» օրաթերթը գրում է.Այսպես կոչված՝ «գաղափարախոսական ուղերձը», որով Փաշինյանը օրերս հանդես եկավ, քաղաքագետների ու փորձագետների մեծամասնությունը բնորոշեց որպես Ալիևի ներկայացրած հակահայկական ևս մեկ պահանջ (փոխել ՀՀ Սահմանադրությունը) կատարելու պատրաստակամության մասին հայտարարություն:

Բայց դա չէ միայն հարցը: Փաշինյանը դրանից հետո կառավարության նիստում մեկ այլ հարցի մասին խոսելիս, իբր թե հեգնելով, ասել էր. «Փորձագիտական հանրությունն իմ այս ելույթը կվերլուծի ու այսօր երեկոյան կտեսնենք, թե էլ ինչ ծախեցինք, էլ ինչը տվեցինք, ում հետ ինչ դավադրություն եղավ, սա որ արտաքին ուժի կողմից պարտադրված պահանջ է»:

 Այս ոճն ու երանգը ձեզ ոչինչ չեն հիշեցնո՞ւմ…

Երբ նա 2018-ին փողոցից եկավ իշխանության, բանիմաց մարդիկ զգուշացնում ու ահազանգում էին, որ Փաշինյանը եկել է (բերվել է) իշխանության՝ Արցախը թշնամուն հանձնելու նպատակով ու ծրագրով: Շատերը չէին ցանկանում ականջալուր լինել այդ զգուշացումներին, իսկ զգուշացնողներին թիրախավորում էին ու ինչ ասես, որ չէին ասում:

Ինքը՝ Փաշինյանը, արձագանքելով՝ «չքմեղացավ», թե՝ վայ, ինքը նոր-նոր իշխանության է եկել, դեռ անգամ չի բանակցել, իսկ իրեն, ահա, նման մեղադրանքներ են ուղղում:

Հետագա իրադարձություններն ու կյանքի դառնաղի ընթացքը ցույց տվեցին ու ապացուցեցին, որ զգուշացնողները առավել քան իրավացի էին:

Հիմա նա էլի նույն «նոտան» է վերցրել: Ու կարևոր չէ, թե ինչի մասին է խոսքը. սարսափելի է անգամ մտածել, թե ինչեր կան «չքմեղանալու» նոր դրսևորումների ներքո:

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում