Պատմաբան Վահե Սարգսյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «Բրավո Ս․ Պետերբուրգի հայ համայնքին։ Տասնյակ, եթե սուտ չասեմ, մի քանի տասնյակ ազդեցիկ ու խոշոր դեմքերի գիտեմ՝ հայտնի համայնքային գործիչներ, հայ արվեստը Ս․ Պետերբուրգի իսթեբլիշմենտի առջև բարձր կերպով ներկայացնող գործիչներ, խոշոր և նահանգային-քաղաքային իշխանությունների շրջանում ազդեցիկ դիրքեր ունեցող գործարարներ, հոգևորականներ և այլն, որոնցից տառացիորեն ոչ մեկը ներկա չէր։
Տպավորություն էր՝ դեսպանը խնդրել էր մի բուհի, որ էնտեղի հայ ուսանողների մի փոքրիկ խմբի խնդրեն՝ գալ ու ազգակործան պատուհասի հետ հանդիպմանը լուսանկարվել իբրև համայնքային գործիչ։
Մի ուշագրավ փաստ էլ․ Ս․ Պետերբուրգի հայ համայնքի ղեկավար Կարեն Մկրտչյանը նստած է ոչ թե դիմացի պատվավոր շարքում՝ քիթը քորող Մհեր Գրիգորյանի և այլոց կողքին, այլ ամենահետևի նստարանին։ Ուղղակի չի՛ կարող նման բան լինել, որ համայնքի ղեկավարը նստի ամենավերջին նստարանին։
Կարեն Մկրտչյանին նախկինում ճանաչել եմ իբրև պատվախնդիր մարդ։ Չի բացառվում, որ նա եկել է ոչ թե պաշտոնական հանդիպման, այլ պատուհասի առջև հարցեր դնելու համար (ես այդ տպավորությունն ստացա նաև նրա ջղային դեմքից)»։
