Փաստաբան Ալեքսանդր Կոչուբաևը գրել է․
«Իմ դիրքորոշումը որպես քրիստոնյա և ՀՀ քաղաքացի.
Որպես Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու զավակ՝ ես հավատում եմ, որ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը ոչ միայն հոգևոր առաջնորդ է, այլև հավատի և ճշմարտության անխախտ հենասյուն, ով կրում է մեր պատմության, մեր սրբազան ավանդույթի և մեր ազգային ինքնության պատասխանատվությունը։
Չեմ կարող լռել, երբ երկրի բարձրագույն պաշտոնյան՝ վարչապետը, համարձակվում է հրապարակայնորեն թիրախավորել Կաթողիկոսին, ով իրավամբ չի պատասխանում քաղաքական շահարկումներին ու պահպանում է հոգևոր առաջնորդին վայել զսպվածությունը։ Եթե Եկեղեցին ու պետությունը սահմանադրորեն բաժանված են, ապա ինչո՞ւ է վարչապետը փորձում իրեն իրավունք վերապահել՝ հրահանգելու կամ բացատրություն պահանջելու Սուրբ Եկեղեցու հովվապետից։
Իսկ եթե խոսքն արդարության ու երդման մասին է, ապա հարցեր կան հենց վարչապետի՝ պետական երդումը խախտելու վերաբերյալ.
• Արդյո՞ք ինքը չի երդվել ծառայել Հայաստանի Հանրապետության ինքնիշխանությանը, անվտանգությանը և բարեկեցությանը։
• Արդյո՞ք չի ստորագրել այնպիսի որոշումներ, որոնք տարան երկիրը դիտավորյալ պարտության, կորցրին տարածքներ, ու զոհեցին հազարավոր կյանքեր։
• Արդյո՞ք այսօր նույն իշխանությունը չի վարում մի քաղաքականություն, որը ծախում է երկիրը՝ ներքաշելով միջազգային խայտառակությունների, հրաժարվելով պատմական իրավունքներից և հովանավորելով հակաազգային դիսկուրս։
Եթե Կաթողիկոսը պետք է պարզաբանի իր անձնական կյանքի մասին, ապա նույն կերպ վարչապետը պարտավոր է պատասխան տալ ժողովրդի առաջ՝ իր գործերի, դավաճանության ու խախտված երդման համար։
Ես որպես քրիստոնյա, որպես հայ, հստակ կանգնած եմ Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու կողքին։ Մեր Եկեղեցին ազգային ինքնության առանցքն է, ոչ թե որևէ իշխանության կամ քաղաքականության գործիք։
Այսօր եկեղեցուն պաշտպանելը նաև ՀԱՅՐԵՆԻՔԸ պաշտպանելն է։
Այսօր հավատքի առաջնորդին պաշտպանելը՝ մեր հավատքը պահելն է։
Աստված պահապան Հայաստան աշխարհին։
Աստված պահապան մեր Սուրբ Եկեղեցուն»։
